QIRIM, SEN DE MENİ YAHŞI SÖZNEN ANASIN MI? Cengiz Dağcı
Qırım’ın ebedi ve edebi sesi Türk Dünyasının büyük yazarı Cengiz DAĞCI’nın Kırım Tatarca Şiirleri
(9 Mart 1919 – 22 Eylül 2011)
QIRIM, SEN DE MENİ YAHŞI SÖZNEN ANASIN MI?
Kuneş batar, süküt bulur göl, irmaq, çay,
Tuman yatar tepelernin arqasına.
Çatırdağnın qulağına asılğan Ay,
Benzemez mi yaş kelinnin sırğasına?
Men de dertli gecelernin bir sırdaşı,
Eski Çatır sırın açar dep arz ettim.
Yuregimde ana yurtnın topraq, taşı…
Kuneşimnin doğmasını çoq istedim.
Kun doğmadı Qırımımnın semasında,
Ağlaysın mı, kederlenip, yanasın mı?
Qırım, Qırım! Boyle suvuq gecelerde
Sen de meni yahşı söznen anasın mı?
Cengiz Dağcı 1946.
Ana Vatan
Ana vatan, sen menim yüregimde,
Sürgün yollarında yanan ateşsin.
Bir kün qaytırmız dep yaşadım,
Ümidimni heç qaçan söndürmedim.
Toprağıñnıñ isini yel alıp kelse,
Yüregim titrer, közlerim yaşlanır.
⸻
Hasret
Yollar uzaq, yollar qaranlıq,
Qırımğa barğan izler qapalı.
Men yad ellerde qaldım,
Yüregim dağlarında qaldı.
Bir kün azatlıq kelir dep,
Ümid ile yaşadım men.
⸻
Sürgün
18 Mayıs qara kün edi,
Analar ağladı, balalar titredi.
Vagonnar dolu gözyaşı,
Topraqsız qaldı bir millet.
Lâkin yüreklerde sönmedi
Qırım ateşi.
⸻
Qaytış Ümidi
Bir kün qaytırmız,
Qaytırmız ata-baba yurtına.
Minarelerden ezan tınar,
Bağçesaray yeniden açılır.
Qırım bizni tanır,
Biz de Qırımnı.
