Sovet devleti, cebede vefat etken askeriniñ hatırasına “teşekkür” olaraq, onıñ üç yetim balasın Büyük Lambat köyünden sürgün etti.
Vatannı Qoruyıp Şeit Ketti, Balaları Sürgünlikte Yetim Qaldı
Seit Yahya Kazakovnıñ facialı taqdiri ve onıñ evlatlarınıñ sürgünlikteki acınıqlı tili
Seit Yahya Kazakov 1908 senesi doğdı. 1941 senesi cenk başlağanda, doğmuş toprağı Qırımnı mudafaa etmek içün cebine ketti. O, Qırımnıñ qapısı sayılğan İşun mevziyinde dushmanğa qarşı uruşqanda qaramanca helâk oldı. Seit Yahya vatanı içün canını feda etken bir vaqıtta, onıñ ailesi büyük facialarğa oğratıldı.
Onıñ ömür arqadaşı Sündüs hanım, taze yaşta, 1940 senesi hastalıqtan vefat etken edi. Üç küçük bala Talat, Leyla ve Gülnar ana qoqusına doymayıp, yetim qaldılar. Lâkin eñ büyük zulum ögde edi.
18 mayıs 1944 senesi, “Vatan teñri” dep bilingen Sovet devleti, cebede vefat etken askeriniñ hatırasına “teşekkür” olaraq, onıñ üç yetim balasın Büyük Lambat köyünden sürgün etti. Balalar qartanası Meryemnen beraber aç ve teşvişli bir yolculıqqa çıqtılar. Lâkin Meryem qartana bu ağır yolğa dayanamadı, eki yıl keçken soñ Özbekistan çöllerinde açlıqtan vefat etti.
Bundan soñ, ana-babasız ve qartanasız qalğan üç fidan içün yetimhanelerde “bahtlı balalıq” devri başlandı. Vatannı qorulağan babanıñ evlatları, öz yurtlarından uzaqta, sarsılmaz bir keder içinde östüler. Bu ikâye, halqımıznıñ başına kelgen büyük feciifanıñ ve adaletsizlikniñ unutılmaz bir timsalidir.
“Babası Vatan içün can berdi, Vatan ise onıñ yetimlerini sürgünlikke mahküm etti.”
Sürgünniñ yetim qaldırğan balaları: Seit Yahya Kazakov ailesiniñ acı taqdiri
Qırımnı müdafaa etken baba cephede şehit oldı, üç yetim bala ise 18 Mayıs sürgüninde ata yurtından quvuldı
1941 senesi Qırımnı müdafaa etkenler arasında olğan Seit Yahya Osman oğlu Kazakov, İşun mevkiinde vatan içün cenk etip şehit oldı. 1908 senesinde doğğan Seit Yahya, ardında üç yetim bala qaldırdı.
Ailesiniñ faciası bunen de bitmedi. Balalarnıñ anaları Syndus, 1940 senesinde daha pek yaş olmağanda hastalıqtan vefat etti. Böylece Talat, Leyla ve Gülnar küçücik yaşta hem anasız, hem babasız qaldılar.
18 Mayıs 1944 sürgüni başlanğanda, Sovet rejimi bu üç yetim balanı da Büyük Lambat köyünden quıp çıxardı. Vatanını müdafaa etip can bergen babasına qarşılıq olaraq, ailesine “teşekkür” sürgün ve azap oldı.
Balalar, bağırlarına doğmamış böyükanneleri Meryemni alıp, yük vagonlarında Orta Asiyağa sürgün etildiler. Lâkin Meryem ana da bu ağır yolculuqqa dayanamadı. O, sürgünden eki yıl soñ Özbekistanda açlıq sebebinden can berdi.
Bundan soñ Talat, Leyla ve Gülnarniñ ömürinde yetimhaneler devri başladı. Resmiy propagandanıñ “bahtlı balalıq” sözleri artında ise sürgünniñ yetim qaldırğan acı aqiqati yata edi.
Vatan içün can bergen bir asker… Sürgün yollarında yoq olğan bir aile… Yetimhanelerde keçken balalıq… 18 Mayıs faciasınıñ unutulmağan izleri bugünece yaşay.
