Dünya Kırım Tatar Dernek Başkanı Mustafa Sarıkamış:18 Mayıs 1944, bir halkın sadece yurdundan değil, geleceğinden koparıldığı gündür.
Dünya Kırım Tatar Dernek Başkanı Mustafa Sarıkamış:
18 Mayıs 1944, bir halkın sadece yurdundan değil, geleceğinden koparıldığı gündür.
Bir Gecede Sürgün: 18 Mayıs 1944’te Kırım Tatar Halkı Vatanından Koparıldı
18 Mayıs 1944 gecesi, Josef Stalin’in emriyle Sovyet güvenlik güçleri (NKVD), Kırım’da yaşayan yüz binlerce Kırım Tatarlarını evlerinden zorla çıkardı.
Resmî Sovyet belgelerine göre yaklaşık 194.000 kişi, hayvan taşımaya uygun kapalı yük vagonlarına doldurularak başta Orta Asya olmak üzere sürgüne gönderildi. Bu toplu sürgün, tarihe Sürgünlik olarak geçti.
İnsanlık Dışı Şartlarda Yolculuk
Sürgün edilenler günler, hatta haftalar süren yolculuklarda: Açlık Susuzluk Hastalık ile mücadele etti. Vagonlarda yaşanan ağır koşullar nedeniyle binlerce insan daha yolculuk sırasında hayatını kaybetti.
İlk Yıllarda Büyük Kayıp
Sovyet arşivleri ve tarihçilerin araştırmalarına göre sürgünün ilk yıllarında: Açlık Salgın hastalıklar Zor yaşam koşulları nedeniyle on binlerce Kırım Tatarı hayatını kaybetti.
Bazı akademik çalışmalar, nüfusun %20 ila %46’sı arasında kayıp verildiğini ortaya koymaktadır.
Tarihsel Gerçek ve Belgeler
Bu olay: Sovyet arşiv belgeleri Tanıklıklar Uluslararası akademik çalışmalar tarafından açık şekilde belgelenmiş bir tarihsel gerçektir.
Sürgün, birçok tarihçi ve kurum tarafından: “etnik temizlik” “insanlığa karşı suç” olarak değerlendirilmektedir.
Vatan Hasreti On Yıllar Sürdü
Kırım Tatarları ancak 1980’li yılların sonlarına doğru, Sovyetler Birliği’nin zayıflamasıyla birlikte Kırım’a dönmeye başlayabildi.
Fakat döndüklerinde: Evlerini başkalarına verilmiş Topraklarını kaybetmiş Kültürel yapıları büyük zarar görmüş halde buldular
Unutulmayan Bir Acı
18 Mayıs, bugün hâlâ Kırım Tatar halkı için: Yas Hatıra Direniş günüdür.
Bu sürgün, sadece bir göç değil; bir halkın hafızasına kazınmış derin bir travmadır.
“Sürgünlük: Bir halkın vatanından koparıldığı, ama hafızasından asla silemediği gün.”
“Bu Bir Sürgün Değil, Soykırımdır!”
Sürgünün sıradan bir tehcir değil, planlı ve sistematik bir yok etme politikası olduğunu vurgulayarak şu ifadeleri kullandı:
Bu Bir Güvenlik Tedbiri Değil, Bir Halkı Yok Etme Girişimiydi
“Josef Stalin yönetimi tarafından alınan bu karar, hiçbir hukuki ve insani temele dayanmamaktadır.
Resmî kayıtlara göre yaklaşık 191 bin Kırım Tatarı, gece yarısı evlerinden koparılarak hayvan vagonlarına doldurulmuştur.
Bu insanların suçu neydi?
Yaşlılar, kadınlar ve çocuklar hangi gerekçeyle cezalandırıldı?”
Vagonlar Tabut, Yolculuk Ölüm Yürüyüşüydü
Sarıkamış, sürgün sürecinde yaşanan insanlık dışı şartlara dikkat çekti:
“Günler süren yolculuk boyunca insanlar açlıktan, susuzluktan ve hastalıktan kırıldı.
Bu bir sevk değil, açıkça ölüme gönderme operasyonuydu.
Tarihî veriler, sürgünün ilk yıllarında nüfusun önemli bir kısmının hayatını kaybettiğini ortaya koymaktadır.”
Tarih Bunun Adını Koymuştur
Sarıkamış açıklamasında uluslararası değerlendirmelere de değinerek şunları söyledi:
“Bu olay bugün birçok tarihçi tarafından insanlığa karşı suç ve etnik temizlik olarak tanımlanmaktadır.
Biz ise açık konuşuyoruz: Bu bir sürgün değil, soykırımdır.”
Vatanımıza Döndük Ama Kaybettiklerimizi Geri Alamadık
“Kırım Tatarları yıllar sonra vatanlarına dönebildi.
Ancak döndüklerinde: Evlerini başkalarının aldığını Topraklarının ellerinden çıktığını Kültürlerinin tahrip edildiğini gördüler
Biz sadece topraklarımızı değil, nesillerimizi kaybettik.”
Bu Acı Unutulmayacak
Sarıkamış sözlerini şu ifadelerle tamamladı: 18 Mayıs sadece bir tarih değildir. Bu, bir halkın hafızasına kazınmış bir yas ve direniş günüdür. Adalet yerini bulana kadar bu gerçeği haykırmaya devam edeceğiz.
Sürgünlük: Bir halkın vatanından koparıldığı değil, yok edilmek istendiği gün.
