Reşat Cemilev – Hatıralar

Hatıralar – Reşat Cemilev
BÖLÜM 8
Bir insan ömrü — yalnız yaşağan günlerden ibaret degildir.
O ömür, özünden evel yaşağanlarnıñ izi ile yoğrulur.
Men her adımımda
ata-babalarımnıñ sesini eşitkendim.
Bazen bir nasihat kibi,
bazen bir sitem kibi,
bazen de sessiz bir dua kibi…
Onlar bizden mucize istemediler.
Sadece unutmamamızı istediler.
Unutmaq — en büyük yenilgidir.
Hatırlamaq ise — direniştir.
Bu yüzden evlatlarıma her zaman şunu ayttım:
“Kim olursañ ol,
qaydan kelgeniñni unutma.”
İnsan kökünü unutsa,
rüzgârda savrulan yapraq kibi olur.
Dünya değişir, devletler yıxılır,
sınırlar çəkilir.
Amma milletni ayakta tutan
sınır degil, yürektir.
Eger bir gün bu yazılar
sarı yapraqlar kibi eskirse,
amma içimdeki maga qalsa —
men maksadıma yetkenimdir.
Çünki bu hatıralar
keçmişte qalmaq içün tuvul,
kelecekni uyandırmaq içün yazıldı…