Papaq və qalstuk məsələsi

Vaxt olub ki,öz işimin,

sənətimin,peşəmin
çobanı da olmuşam,
qananı da,
o biri də,
yaxşısı da ,
yamanı da olmuşam.
Hər bir halda
bir kimsədən

təmənnam yox,

bir kimsəyə 
borcum yox.

Dostlar ilə salam-kəlam

öz yerində,

söz deyilir,söz yerində…

Bütün bunlar,
yaxşıdırmı, yoxsa pisdir?

Neyləyək ki,qocalıq da ,

ahıllıq da,

bu da ömür,bu da işdir.

…Meyvələri möcüzəsi-çiçək vaxtı ,

uşaq ikən ağsaqqalıq,
lap elə

üz ağlığı-ağ birçək vaxtı,
bir az keçir ,

kallıq ötür -sütül vaxtı …

Kaş ki bircə olmayaydı

lılıx vaxtı…

işlətmirəm mən o sözü,

filan vaxtı,filan vaxtı…

ən yaxşısı  

insan olan adamların insan vaxtı…

Mən bunları 
zamanında,ünvanında 
yaşamışam…
İndi hələ,ağıl başda,
papaq başda,

işim-gücüm 
əyriliklə,

yamanlıqla bir savaşda…
Artıq çoxdan, çıxıb oxdan

çoxlarına  yaraşmayan

qalstuku,şlyapanı  atmışam  mən…
İndi sərbəst bir babayam, 
bu dünyanı

sorğu-sual etmək üçün

 vaxtım çoxdur,

dünya malı öz yerində…

gözüm toxdur…..
Mərd yaşayıb bu dünyada 
mən arzuma,
istəyimə çatmışam.
Bayaqkı söz-
papağımı saxlamışam,
qalstuku atmışam..

Nazım Nasreddinov