TATAR ŞEHITNIN DESTANI

Qutlaymız 115 sene doğımından

Bulutlar,qara bulutlar

Bastılarbıznı,bastılar!                                                                                                                                                                                                          Bin doqız yüz qırq sekızde           

Romanya nı şay bastılar !           

Ruslar sınır geştıler,                 

Qırım gene qayıpta !                     

Qara bulut, qanlı bulut,                

Alay yernı astında tut !                                            

Alay yerde rus emırı !                 

Tatar cılay,  azab bulut,                

Tarih urdı, söndı umit,               

Siberya’ ğa toldı tatar !               

“Ğarib boldın, ah, milletım           

Umitlerım sondı, Tanrım !”               

Dedı Necıp rusnı korıp,                         

Candı Vatan, candı Qırım,                    

“Ğurbetlıkte şekkenlerım                     

 Qayerlerde son alacak ?”                    

Azaplar nın sırt cölında                            

Sabaqların sert astında,                        

Necıp saqlı, qaşıp tura                               

Keşe, kunduz, ay carıkta,     

Nefesınde , duvasında,                             

“Ğarip Tatar” dep otura !                         

Bin dokuz yüz kırk sekızde        

Kuz ayların cellerınde,                    

Suvık arttı cavunlarda,                      

Necıp qaber bekliy anda,                    

Sabaqların sert astında,                 

Millet uşun canıp – sone !                  

Ekı qatlı binasında,                                   

Kırer qapı bar turğanda,                           

Artqa şığış korınmiy.                                 

Kelgenlernı koz aldında                            

Bılıp şığa sırt qapıda,                               

Şol cölına qayıp bola!                              

Carıl bulut, tan aşılsın,                           

Milletınden qaber alsın !                       

Iyip kelıp aytabılsın !                                

Kuz ayları, cavun causın,             

Ayaq ızı korılmesın,                            

Eger jandar kele bolsa !                         

Qaşıp cürmek, saqlı turmak,                  

Bır umitnı canlandırmaq                        

Neğadar zor, Tanrım menım !           

Sınır geşıp bar qurtulmak                        

Serbest dünyan qolı uzak,                       

Bır can uşun, şamar cütmak ?                 

Ketalmayman oz başıma,                                      

Milletımnın zor vaqtında !                     

Neday kundır yabancıda,                       

Mında cürtım, tatarlığım,                        

Aqam kettı, men qatiyım ?                       

Milletımnın barlığına yaşayım !               

Geşalmayman şu sınırdan,                      

Ketalmayman oz cürtımdan,                

Ata, bala, eş, terketıp !                         

Tatarlığım Dobruca’dan                         

Vatan duygım ta Qırım’dan                    

Bır insanga bır olım bar, Alla’dan !        

Koy kenarı, itler ure,                               

Qalıplerge dert tıgıle.                                    

Iyip keldı qaberlermen                             

Jandarmalar qapay – kele,                

Komunistler bek şektıre,                       

Qaşıp cürmek zorlı eken !                      

– Sau bol, Iyip, cıgıt tatar,                   

Eş qorqmaysın  sen urustan,                  

“Ne o qorqı”dep ketesın.                     

Yetıştımı bergen param                        

Uzaq koyde tutulmağan                    

Saqlı qalğan qırımlığa ?                       

– Cettı paran, kuvandılar,                     

Sağa Selam dedı onlar !                      

Cesaretın, doğrılığın, bek bılıp.       

Amma, Necıp, bek qorqalar !               

Ep cöytıla qırımlılar,                           

Lagerlerge toplay ruslar !                  

Şolnı keşe, qaranğılık                           

Qaplağanda, bız cüriyık                        

Üynın alın qaramağa…                       

Sultan eşın bek yaqınlıq                      

Millet uşun fedakârlık                       

Kostergende, quvanşayık.             

El – alemler deren yuqlay        

Jandarların sesı şıqmay                          

Koy kogınde ay caltıray.            

“Keldı üyge bızım babay”                  

Dep quvanşa, Suyum, Boray !            

Qurtulmağa qaray babay…             

               * * *                                                         

Onun etken iygılıgı                             

Korunıp turğan doğrılıgı                       

Tatarlarnı quvantkan !                        

Bılıp qalğan romen kalkı                 

Qırım degen vatanları                    

Tatarların, bo topraqta barlığı.     

Dobruca’nı zıncır sardı,                   

Az insanda quvet qaldı                     

Duşmanların qarşısında !            

Eşıteler, romen, tatar tutuldı,

Eşıteler makidonlar qalqıştı,               

Erkez bıle qaranğılıq qapladı…              

Koy ışınde artıq qorqar,                 

Saqlanmağa bır yer qarar                 

Kelevuisa eger jandar !                

Erkez bıle, polis bıle, duşmanlar,       

Qırım uşun tatarlar                          

Necıp’ nı baş saldılar.                   

Ayta edı epımızge,                        

“Qurtulışnı alsaq kozge,                

Rustan serbest qalınmaz !               

Qırımlılar bonı bılse                    

Tehlikenı eger korse,                  

Acı tuyar garip Tatar !                   

Koyın ışı, cöllar, suvlar,                       În sat, pe drum, chiar peste ape,

Qasabalar, uşqan quşlar                     Pe puful scump de pe aripe,

Askerlermen sarılğan !                        Se-nalţă zid de închisoare !

Bolay kelır şo bulutlar,                        Se-aude vuietul furtunii, 

Cürek, nefes, umit qaplar,                  Puterea aparţine urii,

Askerlernı ne qarşılar ?                       Puterea este sluga urii !

Tarlasından bolğan para                  Toţi banii lui de pe recoltă

Saqlı Qırım cölın ala,                       Sunt pentru crimeeni în luptă

Artıq qalmay dost-aqraba !               Cu-acest  destin fără ieşire !

Qapalmaqtan erkez qorqa,                Împărăteasa este spaima,

Qonuşmaqta yasaq bola,                  În necuvânt se pierde ideea,

Serbest kunler şay unutla !                Se uită-n temniţi libertatea !

Kuz ayında bazı kunler                      E cer senin deşi e toamnă,  

Kuneş aşa carık yerler,                      Îşi ţese soarele cunună,

Koterıle bulutlar !                              Se rup şi norii-ntunecaţi ! 

Kunduz kışı almaz olar,                     “În plină zi nu m-arestează,

Menı bekliy qırımlılar,                         Poporul meu nu se-narmează

Dep tuşune Necıp bayar.                    Cu mine ascuns în pâcla deasă.

Soqaq aşıq, qasabanın ortası,          Gândi Negip mergând pe stradă,

Cüre Necıp geşıp ızlı                          Oraşul drag i se arată

Ayırılğan  koşeden !                            Cotind un colţ înverşunat ! 

Automobil o koşede,                           Maşina neagră, mâna neagră,

Qara qollar tartıp ala ışıne               Îl absorbi  barbarul spectru,

Qara betler sardılar…                    Într-un moment cumplit de negru !

Şay tutula tatar başı,                         Aşa fu arestat un lider,

Şay tuttular Necıp’nı                         Aşa fu arestat Negip

Kostencı’nın ortasında…                   Constanţa cunoştea un centru !

Bin doquz yüz qırq sekızde                Suntem în patruzeci şi opt.

Ekım aynın ortasında                        Octombrie partidu-i copt, 

Tam sayılı onyedısı !                         E un stăpân peste un tot !

Bulut şıqtı yoqarlarğa,                        Se înalţă sus, se-nalţă norul

Korgenlerı cettı canğa,                      De milă pentru biet poporul,

Dayanalmay boğa bulut !                   Nesuportând acum pământul !

Soqaqtaqı yapraq candı,                   Căzută frunza arde – n stradă,

Qıp-qırmızı qan sınırdı,                      Absoarbe sângele din vatră, 

Celmen geştı onın ustı…                  Zboară-n neant speranţa moartă.

Sert kışler bar, yabani,                       Nu-s oameni, brute, animale, 

Sesı terstır, koz vahşiy                        Cu voce spartă, trupuri goale,

Mahpus sozın anlamı !                      Poţi înţelege, închisoare !  

Ruslarğa qarşı kelgen,                       În faţa rusului a stat,

Qırım’nı  vatan bılgen,                     Crimeea patrie şi-a dat

Necıp tuştı cezağa !                        Acest Negip azi arestat !

“Necıb’ımız tutuldı,                   “L- au prins,l-au prins chiar pe Negip,

Soqaqta pıttı cölı,                            Al străzii colţ îi fu prea strâmt,                        

Dep, cılaşa ailesı…                          Familia-l plângea !

Dobruca’ğa cayıldı,                         Dobrogea vestea o purtă,  

Qara qaber tuyuldı                           În sate de tătari umblă

Qapadılar Necıp’nı !                        Şi suferinţă lumii dă !

Vai, ne qorqı, ne qorqı,                      Vai, ce spaimă, vai ce spaimă,

Tatar qalqı buklendı,                         S-au îndoit tătarii-n taină,

Qapağanlar Necıp’nı !                      Negip a fost de ruşi luat !

Artar artık cahillık,                            Va creşte lumea ignoranţei,

Unutulır Tatarlıq,                              Se va uita calea credinţei, 

Qırım degen cer barlığı !                  Se stinge raza libertăţii !

Tatar qalqı şaşırdı,                            Pierduţi se simt tătarii bieţi,

Qırımlılar bayıldı,                             Leşină crimeeni speriaţi,

Qapağanlar Necıp’nı !                      Negip al nostru-i arestat !

Koylerde kuneş battı                        Se-ascunde soarele de sat

Esken celler toqtaldı,                        Şi vânturile toate-au stat,

Qapağanlar Necıp’nı !                      Negip al nostru-i arestat !

Duburdedı temır qapı                       Cu vuiet uşa sare-n cer,

Necıp catır çiment ustı,                    Negip e aruncat pe fier,

Yorğın, yorğın, vücudı !                  Ce obosit e trupul lui !

“Oğadar da ziyet, Alla’m                  O, Doamne, tortura e,

Dünyamızda bar eken,                     Aşa de avansată-n lume !

Oğadar da ziyet, Alla’m !                 Atât de gravă e, tortura ce…

Sorğularnı tekrar ayta,                       Pereţii negri simt şi dor,

Qara duvar arasında,                        Torturile ce ard şi mor

Teran ara taşlağanda !                      În sângele-ntrebărilor !

“Kımler senın arqadaşın ?                  “Cu cine ţi-ai croit destinul ?

Qayda saqlı qırımlın ?                         Unde-ai ascuns tu crimeeanul ?

Turkiye’de kım qolın ?                         Cu Turcia cine-i dragomanul ?

Qaydan kele sağa para ?                Cine-ţi dă bani precum dau fraţii ?

Muhacirler qayda tura ?                     Unde-s ascunşi refugiaţii ?

“Emel” mecmua qayda şığa ?          Unde-i tiparul lui “Emel”?

Kımler senın cöldaşların ?                  Ce comitet aveţi aicea ?

Kımden tuydın Vatan Qırım ?            Cine ţi-a spus despre Crimeea ?

Kaydan kele quvetlerın ?”             De unde-aţi scos”patria aceasta”?

“Ayvan, tatar, bılmiysınmı ?               “Un animal eşti,un tătar, 

Qırım qayp, tuymadınmı ?                   Crimeea ta e-un vis barbar !

Qırım artıq ruslarınqı !                         Crimeea “voastră” e Rusia !

Tatar pıttı, Qırım demek                      I-am terminat noi pe tătari !

Sağa yasaq, tarih sılmek                      Ţi-a interzis Crimeea un ţar !

Bo dünyada rusqa kerek !”                   Ea rusului îi este dar !”

“Tatarlığın unut artıq,                            Uită că eşti de neam Tătar   

Koster bızge canı dostlıq                      Iubirea pentru noi e har

Emırımız sağa duva !                           Şi ordinul e ruga ta !

Tatarlığın artıq unut,                             Uită că eşti Tătar de neam, 

Qırım degen soznı sen cüt !                 Înghite vorba “crimeean”

Emırımız bolsın duva !                          Închină-te la noul han !

Qayda saqlı qırımlılar ?                        Unde-aţi ascuns voi crimeenii ?

Onlar uşun şalışqanlar ?                       Cum v-aţi unit voi cu românii

Kım saqladı Romanya da ?                  În luptă lideri atestând ?

Oca, muallim, doqtor barmı ?             Învăţători şi preoţi, doctori,

Qırım sozın aytalarmı ?                       Au tot visat Crimeea lor

Kım qaşıra Turkiye’ge ?                       Alăturând-o turcilor ?

Ayvan Tatar, ne aytmaysın ?              De ce nu spui câine tătar ?

Neşın bızden eş qorqmaysın ?          În faţa noastră să tremuri, dar !

Sağa yoqtır artıq umut ?                      Tu nu mai ai nici o speranţă…

Bılgenlerın yaz sen bızge,                    Tu pentru noi să scrii ce ştii

Şalışacaqsın canı sözge !                    Cu noi de-acum ai să tot fii,

Ayvan Tatar, ne aytmaysın ?              Câine tătar, aşa să fii ! 

Başı baylı, ayağı                                  Capu-i legat, picioru-i strâns

Elektrikte zıncırlı,                                  În lanţ şi în curent nestins, 

Bayılğanda, suvlandı…                          Cu apă din leşin e scos…

Atılğanda, ustınde                                Când apa spală trupul frânt,  

Tuya suvnı vücudte                               Pe rană, încet, încet, curgând,

Sonın tuymay duşmanlar !                     Nu simte el duşmani urlând.

Kunler geşe…keşelerde,                      Trec zile, nopţile tot trec, 

Uzun, pıtmez keşelerde                       Clipele dureri petrec,

Kotek, ziyet ışınde,                              Bătăi, torturi, un iad întreg !

Başman ayak candı endı,                     Au ars picioarele şi capul,

Karanğılık qalpke tuştı,                     Se stinge –ncet durerea-ntrânsul,

Süyriy onı, jandar, cansız…                   Coboară-n inimă curajul !

Keşelerı pıtmez sorğı                           Fără sfârşit este tortura   

Eziyetı bek quvetlı,                               Ce depăşeşte  e durerea,

Elektrikler başın ezdı,                          Iar bietul cap zace zdrobit !

Kızğan temır ayaq caqtı,                      Fierul aprins arde piciorul,

Cürek qazdı vahşiy emır,                     Se sapă-n inimă destinul,

 Abay, balay, unuttırdı…                      Se uită mama, tata, fiul ! 

“Ozım bılmiy qaşırmayım                “Să nu mă pierd, să spun eu taine

Ozım bılmiy men aytmayım                 Ce nasc a neamului istorie.

Bo duşmanga Tatar dertı…                   Biata istorie de Tătar !

Bır qorqı bar cüregımde,                       De teamă inima îmi bate, 

Bıldırmiyım eziyette                              Că n-am să pot dureri răzbate,

Duşmanlarğa hayalım !                         Lovind idealul despre Patrie !”

Qırım degen cürt barlığın                    Această inimă nebună

Cüregımde men yaşattım !                 Un vis de Patrie străbună

Eş kormedım ata-cürtım !                    Fără s-o vadă a tot hrănit !

Bunlar maga unut, diyler,                    “Uită” îmi spun cu toţii mie, 

Vatan uşun cürme, diyler,                   “Nu mai visa nici o Crimee !

Qırımlarnı tuttur, diyler !                       Predă-te nouă, om vei fii !”

Menım artıq ıstegenım,                       “M-aş dărui eternităţii

Beş kun surgen eziyetım,                      Un rai având sub bolta frunţii

Ebediyge  bolsın cennet !                    Celor cinci zile de torturi !

Bo dünyada yok qurtulmaq,                 În lumea asta n-am scăpare  

Qara bulut,qara qalpaq                       Norul cel negru nu-i salvare

Bolğan artıq Tatarlıqqa !                       Pentru un neam fără hotare !

Ne aytayim, ne saqlayım ?                  Ce să le spun ? Ce să ascund ?

Vatan suygum toqtatmayım,               Iubesc al Patriei pământ

Ebediyge bağışlayım !                        Eternităţii dar făcând !

Vatan, Qırım, abay, balam,                Popor, Crimeea, mama, tata,

Son sözlerım belkı tuymam,                 Nu cred că voi uita vreodată

Polis kelıp şektırmese !                       Menirea ce mi-a fost creată !”

“Son sözlerım belkı tuymam,               De neputinţă frică-i este,

Men duşmanğa sırım aytmam”            Fără a vrea să nu divulge

Dedı Necıp asılğanda.                         Secretele naţiunii sale !

Asılğanda başı cerge,                          Îi strânge tâmpla lanţu-ncins

Ayaqları ot zıncırge                              îi arde carnea fieru-nvins

Sıqtırılıp turğanda.                                 Atârnă de-un picior ca-n vis !

“Son sözlerım belkı tuymam,                 “Fără să vreau de n-aş vorbi ,                

Vatan, Sultan, ekı balam”                      O, Patrie, Sultan, copii !”

Dedı Necıp son ziyette !                        Negip a murmurat învins. 

Ah ! dep , candı tatlı cürek,                  Şi-n inimă un punct s-a stins

Bahçesaray aştı şeşek,                        Bahcesaray plutea în vis,

Kuneş tuvdı mavı kokte !                      Un soare roşu s-a aprins !

Duburdedı temır kapı,                        Se zguduie uşa  în şanţuri,  

Cerge tuştı zıncır qanlı.                 Cad stropii grei de sânge –n lanţuri,

Şaşırdılar olım korıp !                           Se sperie cumplit călăii !

“Zayp tatar, ne şalt oldı,                      “Ce slab tătarul, n-a vorbit,

Bızge sırın tuydırmadı!”                        Fără să spună a murit,

Olıp sade o qurtuldı !                           Mormântul taina i-a ştiut !

Duburdedı qara zindan,                       Cutremurat se frânge lanţul,            

“Oleviydı tatar duşman !”                    Salvat prin moarte e tătarul !

Olım sözı şaşırttı !                              Se sperie de el călăii !

Akettıler haq bılmeden ,                      Şi furioşi l-au dus la morgă 

Tatarların şehitın,                                Să-l plângă morţi şi vii în rugă

Mezarlıkka Necıp ‘nı !                          Pe cel ucis la o poruncă !

                                          *       *     *

 Dobruca’nı bastı bulut,                      Sub nori Dobrogea e pustie    

Qara bulut, pıtmez bulut,                     Nori negri, nori făr-o scânteie,

Oldı Necıp, degende !                        Căci a murit Negip Eroul !

Necıp oldı, ottırdıler,                           Negip e mort, îl omorâră

Eziyette can qırdılar,                            Cumplitele torturi din ură !

Oldı Necıp eziyette !                            Torturile îl omorâră !

Bulut qara, qanlı bulut,                         Vin norii negri, nori de sânge,

Dobruca’nı bastı bulut !                       Tătarul Dobrogei se frânge 

Salya cılay, Sultan cılay,                      Sultan cu Salya când plânge !

Suyum, Bora, ekı evlat,                         Pe tatăl lor, Suium şi Bora

Babaları kettı şehit,                               Îl pierd în jertfa tuturora

Qırım uşun Necıp  oldı!                         În lupta sfântă din Crimeea !

Dobruca da şehit tuva,                        Eroi se nasc în Dobrogea

Tatarlıqta bır bay tura,                        Pentru tătari un bei trăia

O da Necıp Hacı Fazıl !                       Negip Hagi Fazăl !

Dobruca da şehit tuva,                        Istoria în proces chema,

Qırım uşun dava aşa,                          Crimeei dreptul îi cerea,

Vatan uşun şehit bola !                        Eroul patriei murea !

Necıp Hacı Fazıl atı,                            Negip Hagi Fazăl era,

Artık boldı tarih atı,                              Cu el istoria se scria,

Boldı Tatar şehitı !                                 Cu-acest erou tătar !

Şonı aytıp cılay Sultan,                        Aşa Sultan îşi plânge jalea,

Salya cılay sıypap başın,                    Salia pe cap îl mângâia, 

Otta cangan qara şaşın !                    Pe capul ars de fiară rea !

Azaplar’ ğa keldı şehit,                        La Azaplar ei l-au adus

Kamiyonnı sardı millet,                        Satul întreg atunci a plâns,

Qorqıp kelgen tatar qalqı !                   Au plâns şi cei ascunşi !

Qara bulut bastı koynı,                        E norul negru peste sat, 

Kokten qanlı caşlar caudı !                 Şi stropi de sânge roşu cad

Azaplar’ ğa keldı şehit !                       La moartea marelui bărbat !

La ilahe illellah                                    Spre Slava Ta, Allah, rugăm,  

Muhammedun Resulullah !                  Profetul nostru îl slăvim,

Keldı şehit koyıne!                              Erou-i mort în satul lui !

Ekı oca, kiyevlerı,                               Îl spală hogii tot din neam,

Teufik Islam, Şaip Velı,                       Şaip Veli, Teufik Islam,

Cüvdı onın vücudını !                           Torturile le număram !

Ah, ne ziyet, ah, ne acı                       Câte torturi, câtă durere,

Korgen Tatar Şehitı !                           Numai aşa Eroul piere !

Vücudınde cer qalmağan                     Aşa arată trupul sfânt.

Izlar ayta bolğanlarnı                          Istoria noastră-i Dumnezeu,

Oğa qarşı etkenlernı,                          Crucificatu-i neînfrânt,

Artıq Allah !                                         Şi omu-i Zeu !

“Şehit Necıp, konuşmaysın,                 “Erou Negip, nu ne-ai vorbit !

Milletıne qaramaysın,                          Nici neamul drag nu l-ai privit !

Darıldınmı Tatarğa ?”                          Te-ai supărat tu pe tătari ?”

“Darılmağa vakıtta yoq,                      “Nu este vremea supărării,

Milletımın cürtı da yoq,                        E poate ora disperării,

O kene Vatan davada !“                      Procesul patriei şi al urii !”

“Şehit Necıp, ne aytmaysın                “De ce nu spui, Erou Negip, 

Bılgenlerın, şekkenlerın ?                    Tot ce-ai văzut, ce-ai suferit ?

Milletıne ayt mahpusnı !”                     Poporului să-i spui ce-a fost!”

“- Aytacağım, vatanımdır,                  “De Patrie v-aş tot vorbi

Koralmagan asretımdır,                      Şi tot Crimeea aş dori !

Qırım menım Vatanımdır !”                 Şi peste moarte o pot iubi !”

Bonday dertlı cılamada,                   Aşa şi-a plâns durerea ea,  

Salya ayta koy qalqına,                     Sătenilor spunând Salia 

Kım bolğanın Necıb ‘ın !                   Despre Crimeea şi Negip !

Bonday caşlı cılamada                    Aşa de mult a plâns Sultan,

Sultan ayta evladına                        Purtând copiii la mormânt,

Kım bolğanın babasın !                     Pe tata drag plângând !

                                  *                *          *

Koterıldı ulu meuta,                          Se-nalţă trupul, trupul sfânt,

Dogrı cürup mezarğa,                       Îl poartă toţi către mormânt, 

Necıp kırdı destanğa !                      E cântec şi baladă ! 

Turdı bulut kok ustı                           Deasupra satului un nor,

Kuneş caqtı topraqnı                         Dispare-n soare arzător

Necıp kırdı destanğa !                       E jale şi baladă !

Koy mezarı, koy kenarı,                     Mormânt de sat, ce linişte,     

Abay, babay catqan yerı,                  Azi fiul vine la părinte,

Necıp kırdı destanğa !                      Poemul tu-l deschizi !

Otlar kene oser endı,                        Vor creşte ierburi peste tine

Qırq senekı otlar ostı,                       Cresc patruzeci de ani cu tine, 

Necıp kırdı destanğa !                      Dar tu poemul îl deschizi !

Saqlı cürgen Alı Osman,                   Prietenul Ali Osman

Kelalmadı qorqıdan                          Fugar fiind nu mai veni

Senın mezar duvana !                      La ultimul tău drum !

Sade bırsı Turkiye’ ge                      Unul în Turcia a fugit

Qaşıp ozın qurtardı,                          Salvându-se ca omul biet,

Qalğanları qapaldı…                         Când toţi ceilalţi au pătimit !

Qalğanları qapaldı,                         Pe toţi ceilalţi i-au arestat

Tutuqlandı Irsmambet,                    Şi ani de temniţă le-au dat,

Şaip, Teufik, Bekmambet,               Lui Îrsmambet, Şaip, Teufik,

Malık, Cafer, ocalar,                       Malik şi Bekmambet, Zia,

Doktor  Eyup, Ziya-lar,                     Doctor Eiub, Geafer hogea,

Er koyden bır aydın bar !                 Din fiece sat un om era !

Bin dokuz yüz qırq sekızde               În o mie nouă sute patruzeci şi opt

Şehit colın sen tıkkende,                 Tu ai deschis un drum…

Tuşunmedın belkı Necıp,                 Negip, tu nu puteai să ştii

Qayday keşe yarattılar                Că în o mie nouă sute cincizeci şi doi

Bin dokuz yüz ellı- ekıde,                 Vor crea o noapte pentru noi,

Paskalyanın zıl sesınde !                 O noapte de eroi !

Sultan, Salya, Mendu Memet,         Sultan, Salya, Memet Mendu,

Mahpuslerde kordı zamet,              Au fost închişi fără un drept,

Soyda aqay qalmadı !                     Fără bărbaţi ne-a rămas neamul !

Qapaldılar epsı, epsı,                       Pe toţi i-au luat, pe toţi i-au luat,

Aşıq qaldı, üy tobesı                       Noi am rămas fără-un bărbat, 

Soyda aqay qalmadı !                     Un neam fără bărbat !

Cılamağa bıle qorqtı                        De frică nici nu mai plângeau,

Oksız qalğan balların !                     Copiii toţi orfani erau, 

Cılamağa bıle qorqtı !                      De frică nici nu mai plângeau ! 

Qırq bır sene cılamadı                      Şi timp de patruzeci de ani 

Ama bırşiy unutmadı,                       Nu mai plângeam, nici nu uitam

Kurtulğaman destan yazdı !              Şi pentru voi poemele scriam ! 

                                       *     *    *

Qurtulğaman destan yazdı              În zi vestită am scăpat,   

Er bır yerge qapı aştı,                    Baladă vouă v-am cântat,

Necıp Tatar Şehitı !                        Şi-o lume-ntreagă a aflat !

Tam ellı beş sene boldı                  Cincizeci şi cinci de ani azi sunt

Bugun sağa destan yazdı,              Eroul meu e viu şi sfânt,

Tatarların tarihı !                           Cu el istoria noastră cânt !

  7 Haziran 2003                                               7 iulie 2003

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Pin It on Pinterest