Sevinc YUNUSLU – Şeirler
Nazım Ahmetli
Kırımınsesi Gazetesi
Azerbaycan Temsilcisi
Sevinc YUNUSLU
Ağlamaz
Səni kimsə mənim tək görməz
Kimsə sevməz mənim tək.
Bədənindən ruhunadək
söz-söz, şeir-şeir
bir də kimsə əzbərləməz.
***
Kimsə səni bilməz mənim tək
Mənim tək kimsə toxunmaz..
Dodaqlarına yazdıqlarım
Umm-el əlifbasıdır
heç yerdə heç vaxt oxunmaz.
***
Mənim tək
kimsə gözlərini tutmaz sevişəndə.
Kimsə səni qoxlamaz.
Qoxuna vurulmaz.
Ürəyimin döyüntüsünü
Sənin tək kimsə yoxlamaz.
***
İnsanlar kordur,
kardır..laldır…
Mən səni çox sevmişəm,
Gəl, bu qanmaz adamları gücün çatır, inandır.
Mənim tək ağlada bilməzsən heç kimi,
Axı hər qadın
heç gözəl də ağlamaz.
Yox oldum
Qalaq -qalaq divarları bir addımda keçərdim
Damla -damla göz yaşımı bulaqlardan içərdim
Mənə qalsa Tanrıya yox Adına and içərdim
Bağışla ki, mən bu eşqi götürmədim yox oldum.
***
Sən ömrümə qış gətirdin, qar payım da ayırdın,
Dünən gecə şərab süzdüm, yar, payın da ayırdım.
Bir adamlıq yatağını çarpayımda ayırdım
Sonra dönüb yastığını ətirlədim yox oldum.
***
Qollarında azadlığım, əsarətim az oldu,
Bəlkə dəli eşqin üçün cəsarətim az oldu,
Milyon payız yola saldım, min birinci yaz oldu,
Bu payız da sərçələri ötürmədim yox oldum.
***
Mən bu eşqi ən didərgin hallarına yazmışdım,
Unutdunmu öpüşümü qollarına yazmışdım.
Dünən gecə məktubumu yollarına yazmışdım
Oxumadın..mən də yazıb bitirmədim yox oldum.
Axı
Danışsam sükutu, sussam səsimi
Hamıdan yaxşı sən duyursan axı.
Mənə hər kəs səni unudum deyir
Girdiyim günaha dəyirsən axı.
***
Nə fərqi sevirsən, sevmirsən, olsun.
Bir dəli məhəbbət vermisən, olsun!
Bir az ətə – qana gəlmisən, olsun-
Ömrümü günümü yeyirsən axı.
***
Dayandır son bahar küləyini də,
Sındırır sərçənin ürəyini də.
Sən göy adamısan, gileyini də
Şeirlə Tanrıya deyirsən axı.
***
Mənə hər kəs səni unudum deyir
Girdiyim günaha dəyirsən axı.
Necə unudum mən bu məhəbbəti
Qurana, Tanrıya, tabuya deyil,
Məni varlığına əyirsə axı.
Girdiyim günaha dəyirsə axı.
Keçib
Bir küçədə qaraçı qadın oğrasın məni.
El yığışıb önünə qoyub ağlasın məni.
Bir də bu yer üzünə kimsə doğmasın məni
Məni özün sev, yarat və köynəyindən keçirt.
***
Qarışmaz ki, savabım min yol bir xatamgilə
Qoşulub qaçmağım var sevdiyim adamgilə.
Biri xəbər yollasın bu gecə atamgilə,
Anamın dizlərinə ta döyməyindən keçib.
***
Bu nakam məhəbbətə buluda dön gözün sıx,
Söndür bu cəhənnəmi, odu üfür, közün sıx.
Ürəyim yaralıdı son gülləni özün sıx
Nəfəsini bağrımın düz göynəyindən keçirt.
***
Tut ağacı tək sınır, qırıqlarım neçədi..
Xırç ha xırç səslər gəlir qol-budağım, necədi?
Günün aydın , sevdiyim, məndə hər an gecədi
Yaşamağım getdi eh -eh , ölməyimdən keçib.
Heç kəs
Mən gözəl qız deyiləm,
gözəl qadın deyiləm,
amma gözəl sevirəm..
Mənim sevdiyim kimi
gözəl sevəmmir heç kəs,
küsüb gedəmmir heç kəs,
susub gedəmmir heç kəs..
***
Mənim gözümün yaşı
buluddan boşa dammır..
Heç bir qadın mənim tək
ayrılıq yaşadammır..
***
Mən ağlasam güllərin
bükülmək dərdi olur..
Yarpaqların ağacdan
tökülmək dərdi olur.
Tanrının bu dünyadan
çəkilmək dərdi olur..
***
Çıxıb getsən, mənim tək
Ana qucağın olmaz..
Gəlsən, öpüşlərinlə
yanan qucağın olmaz..
***
Qədərimi ovcuna
qoyan həmin falçıyam.
Yolların mənə çıxsın
hər gecə duaçıyam..
***
Amma bir şey də var ki,
Hər toxunuşun mənim
dərdimə dərmanımdı..
Sünbüllər dənə çıxsa
nəfəsin xırmanımdı..
Bu dünyada gördüyün
tək doğru iş varsa o,
yanımda durmağındı..
***
Mən gözəl qız deyiləm,
gözəl qadın deyiləm
amma gözəl sevirəm..
Mənim sevdiyim kimi
gözəl sevəmmir heç kəs..
Tanrını taxtdan salıb
Qayıt, hər günahına qurban olduğum, qayıt
Qoyma ağıl oğrayan oğrular sənin olsun.
Sənə sayılan yalan səni inandırdısa –
Sol yanımda çəkdiyim ağrılar qənim olsun.
***
Daşıtma bir ömürlük etmədiyim günahı,
Bunun sirat körpüsü, bunun o dünyası var.
Kəsib unutmaq asan, qırıb atmaq iş deyil,
Ayrılığın da axı ağrılı sonrası var.
***
Bütün günah yumalar, qoy sonralıqda qalsın
Əllərində əriyim, qollarında təngiyim.
Mənim çıxdığım yolun sonu sən olmadınsa
Nəfəsimə son verim, yaşamağı tərgiyim.
***
Həsrətinə dözülmür, həsrətimə dözümlüm
Ölüm olsa dönəcəm, Tanrını taxtdan salıb.
Bütün bəd ayrılıqlar, qara gözü hüzünlüm,
Yollarını ömrümə gəldiyin vaxtdan salıb.
***
Mən hansı sərhədləri sənə qədər aşmışam.
Kölgəsində saçını bir zamanlar öpdüyüm
ağacdan asılmışam.
Dönüb, ölümdən dönüb, qollarına qoşmuşam,
Gözlərinin içində qızıl dan itirdiyim,
Bu ilk savaş deyil ki, belə qan itirdiyim –
Bilirsən ki, dönəcəm, Tanrını taxtdan salıb.
Oldum
Cəhənnəm qurdular gözümün üstə
Səni sevdim min yol xatalı oldum.
Getdin yetim qaldım, getdin kimsəsiz,
Qayıtdın atalı- analı oldum.
***
Nə odlardan keçdim, sənə əyildim.
Bir dən oldum dəyirmanda döyüldüm.
Mən belə deyildim, belə deyildim-
Bu qərib günaha batalı oldum.
***
Xaraba könlümə bir yuva tikdin,
Cücərtdin xoşbəxtlik toxumu əkdin.
Dünyadan qopardın , bağrına bükdün,
Qollarının üstə yatalı oldum.
***
Sərçə qəfəsində adını çəkdim,
Balıq nəfəsində adını çəkdim
Hər əzan səsində adını çəkdim
Gecəni gündüzə qatalı oldum.
***
Cəhənnəm qurdular gözümün üstə
Bir qərib sevdadan xatalı oldum.
Getdin yetim qaldım, getdin kimsəsiz,
Qayıtdın atalı- analı oldum…
Sevin
Bir də tövbə, aşiq halım,
Mən qərib, yol uzun, zalım.
Eşqə düşdüm, sındı belim,
Öldüm e, öldüm e, sevin.
***
Eşq dedikləri yarəymiş,
Dərviş Yunus nə karəymiş?!
Leyla necə biçarəymiş
Bildim e , bildim e , sevin.
***
Mən sənə qoşdum, yoruldum,
Nə dağlar aşdım , yoruldum.
Araz tək daşdım, yoruldum,
Dindim e, dindim e, sevin.
***
Xırmanda döyülsəm, gəlmə.
Düşmana əyilsəm gəlmə.
Ta lazım deyilsən, gəlmə
Adını dodaqlarımdan
Sildim e, sildim e, sevin.
Ətirli
Sən ən dərin ağrım,
Səhrada susuzluq yanğım,
Əllərimin qandalı,
Saçlarımın tumarı –
ütülü..
***
Sən ölüm, sən din və xaliq,
Toruma düşməyən balıq,
Sən yetmədiyim ucalıq
bir türlü..
***
Sən pəncərə buxarı,
Bulaqların axarı,
Bu dünyadan yuxarı,
xətirli..
***
Adiliyə qarışsan,
Gözlərimdən yığışsan.
Kirpikləri yağışdan
Çətirli..
***
Sən dünyanı danan yerim,
Ürəyimdə yanan yerin…
Bahar yeli, xəzan yeli
ətirli..
***
Burda qərib bir ney inlər,
Telləri dən-dən düyünlər,
Məndən sənə tüm şeirlər
cəmi bircə
sətirlik..
Deyilmir
Ruhumun həsrətinə tutduğu yas deyilmir
Qolların günahımı yuyacağım yerdimi?
Kimə deyim dərdimi bəlkə susub anlaya,
Sən olmasan bu dünya duracağım yerdimi?
***
Bir az bizə bənzəyir divardakı qopuqlar.
Geyilmir ki, min ildir aldığın al topuqlar..
Alnındakı qırışlar, üzündəki çapıqlar –
Dönüb yeni xəyallar quracağım yerdimi?
***
Çıxıb getmə, dəyişdik bəlkə bu durumları?
Söndürdü bax keşiş də yandırdığım mumları.
Bizi bağrına basan Xəzərin ağ qumları
Məni qolların üstdə yoracağın yerdimi?
***
Ağıl vermə, bir ip ver varsa öyüd ağacı.
Al əllərinlə yandır, könlüm nöyüd ağacı..
O ilk görüş yerimiz, o kənd, söyüd ağacı-
Yenə ümidlərimi qıracağın yerdimi?
***
Gözlərinin al -əlvan baxışına yandığım,
Eşqinə bir yol savab, min yol günahlandığım.
Hər gün silahlandığın, hər gün nişan aldığın,
Yenə ürəyim üstdən vuracağın yerdimi?
***
Ruhumun həsrətinə tutduğu yas deyilmir
Qolların günahımı yuyacağım yerdimi?
Kimə deyim dərdimi bəlkə susub anlaya,
Sən olmasan bu dünya duracağım yerdimi?
