Şəfa Vəli – ŞEİRLER
Nazım Ahmetli
Kırımınsesi Gazetesi
Azerbaycan Temsilcisi
Şəfa Vəli
Nətəhər sevim?
Pəncərə-pəncərə ağladı evim,
Qollarım çatmadı qucaqlamağa…
Sənə yüyürməyə elə tələsdim,
Başladım ömrümü yumaqlamağa…
***
Bir ovuc boyuma sevda dünyaydı,
Süzdü ətəyindən süd əllərimi…
Məni görən, məni bilən Tanrıydı,
Şeytan hardan bilir əməllərimi?
***
… Sənə yar, Tanrıya bəndə olmağa
Nətəhər bükülüm?
Nətəhər sevim?
… Qollarım çatmadı qucaqlamağa,
Pəncərə-pəncərə ağladı evim…
2025
Üşüdük nə oldu?
Üşüdük nə oldu?
Gəldimi gödəkçə-sevgili qoxan?
Ağladıq, üzüldük, iki büküldük,
Sıraya düzüldük eşq qabağında…
Qaldırıb qoymadı bizi başına
Sevgi dastanları qızıl tac kimi…
Baxmadıq yaş gedir, qocalırıq ta,
Düşdük “bəxt” dalınca yalavac kimi…
Bir onda gördük ki, otuza çatdıq,
Bir onu gördük ki, otuz beşdəyik…
Ümidi balınca doldurub, yatdıq,
Bilmədik, ömürdən düşhadüşdəyik…
… Yenə yağış gəlir…
Topa buludlar
İrişir, sırtılır şimşək şəklində…
Elin qınağından, yadın dilindən,
Doğmanın əlindən düşməyək deyə,
Çox oldu “söz yedik” şirni yerinə…
… Üşüdük nə oldu? Yağış kəsdimi?
Kimsə çətirini bizə qıydımı?
Eh…
Qalsın qoy adımız elin dilində,
Gəl gedək, yağışın gözündən düşək…
2023
Bildi Tanrı
Mən bu gün Tanrının əlindən düşdüm…
Açmadı ovcunu anam ağaclar,
Sıxmadı köksünə atam qayalar…
Atdılar…
Atdılar məni uzun-uzun
Göz yaşları cığırına…
***
Adıma bayatı çəkdilər, ağı oldu…
Adımla həyatı sevdilər, ağrı oldu…
Tanrı gördü, düşürdüyü
Bəndəsi ölən olmadı…
Tanrı güldü…
Üşütdüyü körpə cana
Dualar bələk olmadı…
***
Gəldim çıxdım 35-ə…
Ömür kiliminin altında
Səhvlərim toz topağıdı…
Kirpiyimlə eşə-eşə
Eşqin yeddinci qatında
Oyuq açdım…
… dibi qəbir torpağıdı…
Gördü Tanrı…
Ki, hardayam…
Elə düşürdüyü yerdə-
Sonra da olduğum yeri
Günah bildiyi yerdə…
***
Bildi Tanrı…
Ki, elə buyam…
Peşman olmuş əllərinə,
Verdiyi ömrə baxdı…
Və ağladı…
Və…
Ağladıq…
2023
Qara pişik, sarı çiçək, bir də sən…
Gördükləri yuxuları yozmazlar,
Gözlərimi göz yaşıyla oymazlar,
“Getdim” desəm, yoluma daş qoymazlar,
Aman, aman, mənə “məni sev” deyən
Qara pişiklərlə sarı çiçəklər…
***
Bu səhər də gözlərimə xoş gəlir,
Mürgü döyən ağrılara huş gəlir…
İnsan gülə-gülə dərdə tuş gəlir,
Aman, aman, mənə “məndə öl” deyən
Sarı çiçəklərlə qara pişiklər…
***
Biz dünyadan ummadıq ki, küsək də,
Dünya ilə haqq-salamı kəsək də.
Özümüzü dərddən uca bilsək də,
Aman, aman, mənə “dərdim ol” deyən
Qara pişik, sarı çiçək, bir də sən…
2024
Uçum, uçum da!
Köhnə pəncərələr…
Təzə xəyallar
Tapıb, cız qoyuram barmaq ucumla…
Nə vaxtsa “qal” deyən bir xatirəm var,
Borc alıb sərçədən qanad çırpmağı,
Düşüb şəhər-şəhər,
Mənə “gəl” deyir…
Uçummu?
Uçmayım?
… Uçum, uçum da!
2023
Tanrının xoş vaxtında
Tanrının xoş vaxtında…
Oxudum sonunacan,
“ağ gün” yazılmayıb “yazan” baxtına…
***
… Bir şəkil gizlədim özüm-özümdən:
Qəşəng düşmüşəm…
İki misra götürüm şeirimdən,
Yarım abzasın üstünü örtüm,
Sondakı tarixi silim hekayəmdən…
… Mən oralarda itmişəm…
***
Gedim, özümü oğurlayım yazdıqlarımdan…
… Adım yazılmasın arasına
“gözləri qaraya baxan”
yazıqların…
2022
Kirayənişin şairlər
Açın qapıları, küssün açarlar,
Kəsilsin ümidi barmaqlıqların…
Yıxın hasarları,
Kəsə yol tapsın
Gücünü çəlikdən uman qocalar…
Dələlər, sərçələr utanmasınlar
Yuvadan yayılan zümzümələrdən…
Tutuşun əl-ələ,
Qaçın bu küçədən,
Pozun qaydaları,
Yazın sevgini
Bütün şəhərlərin elanlarına…
Sonra da unudun, unudun məni,
Yazın xatirəmi yaddaşsızlığa;
Kirayə ev gəzən tüm şairlərin
İntihar eyləyən misralarına…
2020
Tanrının oyun yeri
Bütün zəlzələlər, qar uçqunları,
bir insan ruhunun sancısındandı…
şeirlər hisslərin uçurumları,
romanlar ən ucuz intiharlardı…
***
səhər “sevda!”-deyə yansa könlümüz,
axşam can ağrısı qor edir bizi…
uğrunda şeirlər öldürdüyümüz,
bir ağ gün eşqinə öldürür bizi…
***
Nə gözəl aldadır bizi bu dünya;
ayaq tutan hər nə varsa yeridir…
Təbiət Tanrının oyuncağıysa,
ruhumuz ən gözəl oyun yeridir…
2019
Qırmızı papaqlı qız
Ay qırmızı papaqlı,
Ay hamıdan küsən qız…
Əlləri umacaqlı,
Boy-buxunu süsən qız…
***
Yenə kimə inandın?
Aldadan tapıldımı?
“Dağ haqqı”ydımı andın,
Dağlarda haqq qaldımı?
***
Yazdığın “son mesaj”la
Hansı qarğış yol aldı?
Bir sərçə qayğısıyla
Keçmədiyin yol qaldı?
***
Ay qırmızı papaqlı,
Saçı daraqtanımaz…
Eşqi “başı qapazlı”,
Arzuları gülaçmaz…
***
Ömrün önündən çəkil,
Nə olacaq, olacaq…
İkimizdən bir şəkil,
Bir xatirə qalacaq…
***
Aç saçını, tök üzə,
Qocalmaqdan da qorxma…
Bir bayatı çək bizə,
Və də eşqdən oxuma..
Sonra baxdım…
Sonra baxdım, pəncərəmə qar düşür,
Dam altında iki pişik bürüşür,
Armud ağacında “mak-mak” oynayan
Sərçəcik hamıdan betər üşüyür…
…mən demədim dərdimi təbiətə…
***
Sonra baxdım, qarda xatirə qalıb,
Üzülən də, sevinən də tapılıb…
Oxuduğum son xəbər məhz beləydi:
“asfalt üstə çılpaq körpə atılıb…”
…mən demədim dərdimi təbiətə…
***
Sonra baxdım, yollarda sürüşən çox,
Ürəkdən qovulan, gözdən düşən çox…
Getdilər… Getməyə yeri olanlar…
Qaldı dərdəcərlər… Dərddə bişən çox…
…mən demədim dərdimi təbiətə…
***
Sonra baxdım…
Sonraya saxladığım
Bütün “əlvida”lar ömür sandığım,
ağzının kilidi həyam, abırım…
… Əvvəldə ölmüşdü “bəxtdən” umduğum…
…məni dinləməyə üzü gəlmədi
Təbiət Ananın, Tanrı Atanın…
