Vatan içün küreş yaşamaq içün küreştir. Tilimiz bar ise millet bar. Millet bar ise Qırım yaşay.
Qırımdan Aq Topraqlarğa İlk Büyük Köçler: Yüreklerde Sönmegen Bir Acı
Qırım Hanlığınıñ hürriyetini coytıp, Rus istilâsına oğramasıman beraber, vatan topraqlarından “Aq Topraqlar” dep adlandırılğan Osmanlı mülküne doğru başlağan büyük köç dalğaları, milletimizniñ tarihinde qapanmaz bir yara olmağa devam ete. Hususan 1783 yılındaki ilhaqtan soñra başlağan bu ilk büyük hicretler, tek bir yer deñiştirüv degil, bir medeniyetniñ ve asil bir halqnıñ can evinden qoparılmasıdır.
Yalıboyunıñ Melâli ve Boşalğan Köyler
Küneşniñ deñizmen qucaqlaşqan Yalıboyu köylerinde bugünlerde derin bir sessizlik bar. Atalarımıznıñ biñ yıldır ter töküp bağ-bağça qurğan, Sudaqtan Balıqlavağa qadar uzanğan o bereketli yalılar, Rus memurlarınıñ basqıları sebebinen ıssızlaşmaqta. “Aq Topraq” hasretimen yollarğa tüşken biñlerce soydaşımız, yanlarına tek bir tutam Qırım toprağı ve sönmegen bir vatan sevgisi alıp limanlardan vapurman meçhulge doğru yelken aça.
Tarihniñ Şaatlığı: 1783-1860 Dalğaları
Tarihçilerimizniñ qayd etkenine köre, 1783’ten bu yana milyondan ziyade Qırım Tatarı, zulüm ve mecburlıq sebebinen öz yurdunı terk etti. Bu köç dalğaları, hususan 1853-1856 Qırım Harbi’nden soñra eñ şiddetli noqtasına yetişti; 1860-1861 yıllarında 500 biñden ziyade kişi Anadolu ve Rumeli topraqlarına sığındı. Kefe ve Kezlev limanları, feryatlarnıñ dalğalarğa qarışqan, qorantalar bölüngen hüzünli vedalarğa şaatlıq ete.
Bitmegen Ümüt: Vatan Qırım
Muhaceretke ketken er bir Tatarnıñ qalbinde bir kün keri dönme ümüdi saqlıdır. Lâkin boşalğan köylerimizge yabancı kolonistlerniñ yerleştirilmesi, Qırımnıñ temelini deñiştirme planınıñ bir parçasıdır. Bugün Anadolunıñ dört bir yanına; Konyadan Eskişehirden Adanağa, Ankara’dan Dobrucağa dağılğan halqımız, Qırımnıñ sesini ve medeniyetini Aq Topraqlarda yaşatsa da, közler er daim Yeşil Adağa çevrilidir.
QIRIM TATAR HALQINIÑ SESİ YÜKSELE: VATAN, TİL VE MİLLİY RUH İÇÜN KÜREŞ DEVAM ETE
Bağçasaraydan Aqmescitke, Qarasuvbazardan Yalta sahillerine qadar Qırım Tatar halqınıñ sesi yine dünyanıñ dört bucağında yañğıray. Asırlar boyu sürgünlerge, zulümge ve ayrılıqqa qarşı boyun eğmegen milletimiz öz tilini, örf-adetini ve vatan sevgisini yaşatmaq içün küreşini devam ettire. Bugün Qırım Tatarı yalnız tarihniñ mirasçısı degil, kelcekniñ de qurucısıdır. Milliy ruhımız, atalarımızdan qalğan emanet kibi, nesilden nesilge öte. “Qırımnıñ Sesi” bu müqaddes davanıñ sesi olmağa devam ete.
VATAN SESİ SUSMAZ: QIRIM TATAR HALQI ÖZ YOLINDAN QAYTMAY
Yalta yalılarından Bağçasaraynıñ qadirli topragına qadar Qırım Tatar halqı öz kimligini, tilini ve milliy varlığını qorumaq yolunda azimnen turmaqta. Tarihniñ ağır sınavlarından keçken milletimiz sürgünni de, ayrılıqnı da, zulümni de añdı, amma ruhını sindirmedi. Bugün Qırım Tatarı öz vatanına, öz tiline, öz medeniyetine saip çıqmaqta devam ete. Bu yalnız bir hatıra degil bu milletniñ tiriligi, direnişi ve kelcekke antıdır.
Qırımnıñ Sesi bildirе: Vatan içün küreş yaşamaq içün küreştir. Tilimiz bar ise millet bar. Millet bar ise Qırım yaşay.
1743’TEN BUGÜNGE: QIRIM TATAR HALQINIÑ MİLLİY RUHI SÖNMEDİ
1743 senesinden berli Qırım toprağında azatlıq ve milliy varlıq içün yaqılğan ateş bu kün de sönmegen. Hanlıq devrinden, atalarımıznıñ şanlı mirasından, sürgün yıllarınıñ acısından ve vatanğa qaytış mücadelesinden keçken Qırım Tatar halqı öz ruhını qorup qaldı. Ne işğal, ne zulüm, ne de sürgün bu milletniñ yüregindeki vatan sevgisini söndüremedi.
Bağçasaraynıñ taşlarında yankılanğan dua, Yalıboyu sahillerinde esken yel, Çufut Qaleniñ sessiz divarları hepsi bir hakikatnı söyley: Qırım Tatarı bar edi, bar, ve bar olacaq.
1743’te başlağan milliy şuur, 1917’de istiqlal arzusınen yükseldi, 1944 sürgün faciasından sağ çıqtı, vatanğa qaytışnen yeniden canlandı. Bugün o ruh yine ayakta tilde, duada, bayraqda, halqınıñ hafızasında yaşay.
“Qırımnıñ Sesi” ayta: Tarih bizni sınağan, amma yıqmağan. Milliy ruhımız ebediydir. Qırım yaşağan müddetçe bu ses susmaycaq.
Giray Hanlarnıñ tuğları Bağçasaray üstünde dalğalanğan zamandan berli Qırım Tatar halqı vatan, iman ve hürriyet içün yaşay kelgen. 1743 senesinden bugüngä uzanğan bu yol sade tarih degil bir milletniñ sarsılmaz ruhıdır. Hanlıq devriniñ şanı, cedidlerniñ ilmi, 1917 istiqlal ruhı, sürgün acısı ve vatanğa qaytış ümidi hepsi bir milliy destannıñ sahifeleridir.
Mengli Giraylarnıñ mirası, Bağçasaraynıñ ezanları, Hansaraynıñ taşları bu kün de ayta: Qırım Tatarı boyun eğmez. Zamanlar değişti, hökümdarlar geçti, amma millet qaldı. Çünki bu halqnıñ temeli yalnız topraqda degil ruhta, tildə, imanda qurulğan.
1944 sürgünü bu milletni sınadı, amma yıqamadı. Çünki Giraylardan qalğan azatlıq ruhı halqnıñ qanında yaşay edi. O ruh bugün de evlâtlarımıznıñ yüreğinde yaña. Milliy davamız keçmişni añmaq içün degil, kelcekni qurmaq içündür.
“Qırımnıñ Sesi” bildirе: Hanlıq mirası unutulmaz, sürgün yarası sönmez, milliy dava tükenmez. Qırım bar oldukça Qırım Tatarı yaşaycaq, Qırım Tatarı yaşağança vatan sesi susmaycaq.
QIRIM TATARINIÑ MİLLİY DESTANI: GİRAYLAR, SÜRGÜN, VATAN
GİRAYLARDAN GASPIRALIĞA, ÇELEBİCİHANDAN BUGÜNGE: QIRIM TATAR HALQINIÑ EBEDİY DAVASI
Giray hanlarnıñ devlet aklınen başlağan yol, İsmail Gaspıralınıñ “Dilde, fikirde, işte birlik” çağırışınen milliy şuura aylandı; Noman Çelebicihannıñ istiqlal andınen azatlıq bayrağına döndi. Bu dava bir asırnıñ degil, nesiller boyu taşınğan mukaddes emanetdir.
Bağçasaray yalnız eski paýtaht degil milletniñ yüreğidir. Hansaray yalnız taş bina degil tarihniñ şahididir. Oradan yükselgen ses asırlar boyu susmadı. Giraylarnıñ şanı, Gaspıralınıñ ilmi, Çelebicihannıñ cesareti bugün de Qırım Tatar halqınıñ yolını aydınlata.
1917’de milliy bayraq köterildi, 1944’te sürgün ateşi içinden ruh sınandı, vatanğa qaytışnen millet yeniden dirildi. Amma bir hakikat değişmedi: Qırım Tatarı öz vatanını unutmadı, öz adını kaybetmedi, öz davasından vaz keçmedi.
Bu dava sade keçmişni hatırlamaq degil kelcekni qurmaq davasıdır. Tilimiz yaşasa millet yaşar. Milliy hafıza yaşasa vatan yaşar. Bu yol Giraylardan qaldı, Gaspıralıdan kuvvet aldı, Çelebicihandan ant içti. Bugün de devam ete.
“Qırımnıñ Sesi” ayta: Biz bir tarihniñ varisleri degil yalnız biz o tarihnıñ devamımız. Qırım içün, millet içün, azatlıq içün dava devam ete.
QIRIM TATAR HALQI: HANLIQTAN İSTİQLALĞA EBEDİY YOL BİR MİLLET, BİR VATAN, BİR DAVA
