18 Mayıs Kecesinde

18 May Kecesinde – 18 Mayıs Gecesinde

18 Mayıs 1944 gecesi, Kırım Tatar halkının tarihine silinmez bir acı olarak kazındı. Sovyet yönetimi tarafından sabaha karşı evlerinden zorla çıkarılan binlerce insan; kadın, çocuk, yaşlı demeden hayvan vagonlarına doldurularak sürgüne gönderildi. İşte “18 May Kecesinde” türküsü, bu insanlık dramının içinden yükselen bir ağıttır.

Türkü, o karanlık gecenin sessizliğini bölen çığlıkları, kapılara vurulan sert darbeleri ve çaresizce yurtlarından koparılan insanların kalp sızısını dile getirir. Vagonlarda günlerce süren açlık, susuzluk ve hastalık; geride bırakılan topraklara duyulan derin özlemle birleşir. Her dizesinde bir annenin feryadı, bir çocuğun korkusu ve bir halkın yıkılan hayatı hissedilir.

“18 May Kecesinde”, yalnızca bir türkü değil; Kırım Tatarlarının sürgünle mühürlenen kaderinin, vatan hasretinin ve kimlik mücadelesinin sembolüdür. Bugün hâlâ söylenirken, o gecenin acısını diri tutar ve bir halkın unutulmayan hafızasını nesilden nesile taşır.

18 Mayıs 1944 Kırım Tatar Sürgünü’nü anlatan 18 Mayıs Gecesinde türküsü, halkın yaşadığı büyük acıyı ve vatan hasretini dile getiren hüzünlü bir ağıttır. Genellikle sabaha karşı evlerinden çıkarılıp hayvan vagonlarına doldurulan Kırım Tatarlarının yaşadığı trajediyi ve vatan özlemini anlatan sözleri içerir. 

18 May Kecesinde

18 May kecesinde,
Tañatqanda,
Bizni evden çıqardılar,
Vagonlarğa doldurdılar.

Eymene, eymene,
Añlap alıñız,
Vatanım Kırım,
Seni unutmam.

Açlıq-susuzlıq,
Qaranğılıq,
Yolda öldi balalar,
Aşlanmadı analar.

Vatanım dep,
Yüreğim yanar,
Kırım içün can bererim,
Daim vatan deyim.

Not: Bu türkü halkın hafızasında farklı varyasyonlarla yaşatılmaktadır, sözler bölgeden bölgeye küçük değişiklikler gösterebilir.