Reşat Cemilev – Hatıralar – BÖLÜM 9 (SON)

Hatıralar- Reşat Cemilev
BÖLÜM 9 (SON)

Bu yazılarnı tamamlarken
içimde ne öfke, ne de kin qaldı.
Sadece avur, amma sakin bir bilinc bar.
İnsan başından keçkenlerni yazıp bitirince onlardan azat bolmaz,
amma onlarla barışa.
Men de onday ettim.
Bu hatıralar bir şikâyet tuvul.
Bu satırlar bir ağıt da degil.
Bu — yaşanğanlarnı unutmasınlar dep
bırakılğan bir izdir.
Eger bir gün bu yazılarnı oquğan birevi
öz-özüne şunu sorarsa:
“Men kimim?”
“Qaydan keldim?”
“Ne içün yaşayım?”
— işte o zaman bu emek boşa ketmegen bola.
Biz böyük laflar aytmadıq.
Biz yüksek sesle bağırmadıq.
Biz sadece bar bolduk,
dayandıq ve hatırladıq.
Bir millet bazen silahla tuvul,
sözle sağ qala.
Bir millet bazen zaferlerle degil,
sabırla yaşay.
Eger bu satırlar bir evladın cüregine
az da olsa nur tüşürse,
men içün yeterlidir.
Çünki söz biter,
insan keter,
amma hafıza qalsa —millet yaşar.

Reşat Cemilev

Memba : Mustafa Şansal