Qırımda Milliy Cevher Sınavı Halqımız Açlıq Nen, Neslimiz İse Yoq Olma Tehlükesinen Qarşı Qarşıya
Vatan Toprağında Kimlik Küreşi Ezan Sesimi, Çan Sesimi?
Varlık ile Yokluk Çizgisinde Bir Memleket Davası
Muarrirden: Varlıq ve Yoqluq Sınırında Bir Memleket Davası
Hürmetli Kırımınsesi Gazetesi Oquyıcıları,
Bugün Qırım topraqlarından yükselgen feryat, tek bir madiy imkansızlıqnıñ ya da iqtisadiy qıyınlıqnıñ sesi degildir. Ebet; halqımız vatanında yarım aç, yarım toq bir ömür küreşi bere. Topraqnıñ bereketi elimizden alınırken, qazanımızdaki ötmek er keçen kün biraz daha eksile. Lâkin eñ büyük telâfe, bu madiy açlıqnıñ qatına gizlengen o sinsi maneviy qatlavdır.
Bizim bugün canımıznı yakqan, yuqumıznı qaçırğan eñ büyük mesele; yarınlarımıznı emanet etecek balalarımıznıñ milliy kimligidir. Doğğan yavrularımıznıñ isimleri ne olacaq? Öz kimliklerini, tillerini ve tarihlerini unutup yabancılaşacaqlarmı?
Bundan da müimi; bu muqaddes topraqlarda şanen yükselgen camilerimizniñ minarelerinden ebediyen ezan seslerimi yañğıracaq, yoqsa bir kün o seslerniñ yerini çan seslerimi alacaq?
Bu sual, adiy bir din davası degildir. Bu, Qırım Tatar halqınıñ bu muqaddes topraqlardaki var oluv ya da tamamen yoq oluv davasıdır. Kırımınsesi Gazetesi olaraq, halqımıznıñ yaşağan bu varlıq imtihanını dünyağa duyurmağa, kimligimizni ve sesimizni qorçalamağa soñuna qadar devam etecekpiz. Açlıq keçer, fuqarelik biter; lâkin millî ve manevî hafıza ğayıp olsa, bir halqnı keri ketirmek imkansızdır.
Dualarımız ve küreşimiz, minarelerinde ezan şerifniñ susmağan, balalarınıñ öz adınen büyügen azat bir Qırım içindir.
Qırımda Milliy Cevher Sınavı: Halqımız Açlıq Nen, Neslimiz İse Yoq Olma Tehlükesinen Qarşı-Qarşıya
Qırım toprağında yaşağan qardaşlarımız, bugün tek madiy sıqıntılarnen degil, maneviy bir barışıq ve tırnaq eşüv kavanışıman küreşmekte. Halqımız yarım aç, yarım toq yaşay, lâkin eñ büyük feciadır ki, balalarımıznıñ kelecegi ve milliy kimligi büyük bir telâş astındadır.
Bugün Qırım davasınıñ ve qorqusunıñ eñ keskin noqtası yañı doğğan balalarımıznıñ isimleri ne olacağıdır. Öz tilimiz, öz medeniyetimiz ve öz adlarımız yetime qala bilecek bir seviyege keldi. Neslimizniñ öz tamırlarından qoparılması, bir halqnıñ tarih sahnesinden silinmesi demektir.
Bundan da ziyade, camilerimizniñ celâl etken minarelerinden ebediyen ezan sesimi yañğıracaq, yoqsa tınçlıqnı bozağan çan seslerimi esitilecek? Bu sual, tek bir din meselesi degil, Qırım Tatarlığınıñ bu muqaddes topraqlardaki varlıq ve yoqluq davasıdır. Madiy açlıq keçer, lâkin maneviy açlıq ve kimliksizlik halqımıznı tınç kene yoq eter.
