ER VAQIT KÜÇLÜ OLMAMIZ KEREK

Kırımınsesi Gazetesi

ER VAQIT KÜÇLÜ OLMAMIZ KEREK: BİRLİK VE BERABERLİKNİÑ EMNİYETİ

Tarihnıñ Eñ Büyük Sabağı

İnsanlık tarihi boyunca devletler, medeniyetler ve milletler er vaqıt deñişken şaraitler içinde öz barlığını qorumaq kütlelerinen qarşı-qarşıya kelgenler. Bu keneş dünyada barlıq qorumaqnıñ, ayaqta qalmaqnıñ eñ müim şıfrası, şübhesiz ki, içki birlikni temin etmekten ibarettir. Bir millet ne qadar büyük, ne qadar zengin ya da ne qadar medeniy cehetten inkişaf etken olsa olsun, eger öz içindeki bağlarnı coysa, tarqaşuv ve parçalanuv kibi felaketlerge oğraması qaçınılmaz olur. İşte bu vaziyetni añlatmaq içün aytılğan eñ güzel misallerden biri de şudur: “Ötmek parçalanıp, loqma alına ketirilgen soñra yutula.”
Bu qadimiy aqiqat, bizge bir milletniñ tış qasırğalarğa qarşı qazanğan yeñişleriniñ de, kene de öz içindeki zeifliklerden dolayı yaşağan mağlubiyetleriniñ de perde arqasını köstere. Bizler küçlü bir milletmiz. Keçmişimiz, qazanğan zaferlerimiz, qorunğan medeniyetimiz ve er şeyden evel ortaq quvançlarımız ile acılarımız bizniñ ne qadar küçlü köklerge saip olğanımıznıñ eñ büyük isbatıdır. Lâkin küçlü olmaq tek bir kere qazanılğan ve ilelebet devam etken bir sıfat degildir; aksine, er vaqıt ve er şarait altında qorunması, beslenmesi ve küçlendirilmesi kerekken dinamik bir vaziyettir.

Duşmanlarnıñ İçki Siyasetleri ve Parçalanuv Telükesi

Bizniñ zayıflamağımıznı, öz barlığımızı coytmağımıznı ya da öz irademizden vazgeçmeğimizi istegen tış küçler ya da niyetleri fena olğan daireler, er zaman açıqtan-açıq bir cenkle bizni yeñe bilmeyceklerini yahşı bileler. Birlik olğan, bir-birine sıqıca sarılğan bir milletni tıştan kelgen darbeler ile yıqmaq, onı boysundırmaq imkânsızdır. Çünki er bir ferdi bir duvar nıñ tuğlaları kibi kenetlenip turğan toplulıqlar, eñ ağır fırtınalarda bıle sarsılmazlar.
Bunı bilegen fena niyetli küçler, stratejilerini deñiştirip, her zaman eñ qolay ve tesirli yoldan ketmeğe areket eteler. Bunı istemegenler bizlerni içimizden parçalap, bir-birimizge duşman yapmağa areket eteler. Toplum içindeki farqlılıqlarnı, etnik, mezhebiy, fıkriy ya da medeniy zenginliklerimizi birer ayrılık ve qavğa sebebi kibi köstermeğe çalışalar. İnsanlarnıñ qalbine kin, nefret ve şüphe tohumlarını sepecek areketler yapalar. Maksat bellidir: bütünni parçalara ayırmaq.
Ötmek misali bu noqtada acı bir aqiqatnı közümüz ögüne sere. Büyük ve bütün bir ötmekni bir kerede yutmaq mümkün degildir; insan onı yutmağa çalışsa boğulır. Lâkin o ötmek parçalanıp, ufati-ufati loqma alına ketirilgen soñra yutula. İşte milletler de böyledir. Bir bütün olğan milletni yeñmek, onı yoq etmek mümkün degilken; onı içinden parçalap, quvetini dağıtqan soñ qolaylıqnen yeñeler. Tarih boyunca bu ervaqıt böyle olğan, bugün de böyledir ve yarın da böyle olacaqtır. Ne zaman ki bir millet öz içinde nizağa tüşken, bir-birini duşman körgen, işte o zaman tıştan kelgen eñ kiçik bir rüzgâr bile o devni yıqmağa yetken.

Uyanıqlıq ve Diqqatlı Olmaq Mecburiyeti

Böyle telükeli vaqıtlarda, dünyada adalet ve barışnıñ sarsılğan, fırtınalarnıñ arttığı devirlerde, bizler kene de ğayet diqqatlı ve uyanıq olmaq kerekmiz. Etrafımızda aylanğan oyunlarnı, bizni bir-birimizge qarşı qışqırtmağa çalışqan fitne seslerini vaqtında fark etmek ve bu tuzaqlarğa tüşmemek bızım eñ birincı vazifemizdir.
Uyanıqlıq tek fiziksel bır qorunuv degildir; uyanıqlıq fikriy bır temkinliliktir. Bize kelgen haberlernı, aramıza sokulmağa çalışılğan fena fıkırlernı aqıl ve vicdan süzgecinden keçirmek demektir. Feraset sahibi olmaq, öfke ile degil, uzaq közlü bır aqıl ile areket etmek demektir. Bir-birimizge qarşı sübhe deryasında boğulmaq yerine, itimat ve sevgi bağlarını quvetlendirmek demektir. Eger biz uyanıq olmasaq, öz qardaşımızın qolunı tutmaq yerine oña şüphe ile baqsaq, parçalanuv sürecini öz ellerimiz ile başlatqan olurmız.

İslâm Dini ve Barış Şuuru

Milletimiziñ manevi temelini teşkil etken eñ müim unsurlardan biri İslâm dinidir. Dinimiz, mahiyeti itibariyle er zaman insanlarnı birleştirmek, aramıza sevgi ve adalet tohumları ekmek içün kelmiştir. Farqlı olğan insanlarnı bir inam etrafında birleştire, kin ve duşmanlıqnı yoq etip, haqiqiy bir bahtlı yaşayışqa ve mabetlikke alıp bara.
Aslında İslâm kelimesiniñ bir manası da “barış”, “mabetlik” demektir. İslâm, kelime kökü itibariyle selametlik, emniyet ve sulh manalarını taşıy. Bu sebepnen musulman – baht-seadet ve mabetlik içinde yaşağan ve etrafına da bu emniyetni saqlayan insan demek. Bir musulmannıñ asıl vazifesi, yaşağan cemiyetinde barışnı quvetlendirmek, fitnenıñ ögüne keçmek ve birleştirici olmaktır.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir hadis-i şerifinde musulmanlarnı bir binanıñ bır-bırını tutqan tuğlalarına benzetmiştir. Bir tuğla çekilse, bina zayıflar; tuğlalar bir-birine sıqıca kenetlense, o binanı iç bır fırtına yıqamaz. Bizler de asırlar boyunca bu inam ve terbiye ile yetiştik. Millet olarak baht ve seadet içinde olmaq; tek başımıza zengin ya da muvaffaq olmaqnen degil, aksine birlik ve beraberligimizni sağlamlaştırmaqnen mümkündür.

Gelecek Gelecek Nesiller İçün Mesuliyetimiz

Biz bugün tek özümüz içün degil, yarın bu topraqlarda yaşayacaq olan balalarımız, torunlarımız içün de bir mesuliyet taşıymız. Onlarğa qaldıracaq eñ büyük mirasımız, tek madiy zenginlikler degil; azat, quvetli, öz canından emin ve birliği saqlanğan bir memlekettir. Gelecegimizni qorumaqnıñ yegane yolu bugün aramıza ekilmeğe çalışılğan nifaq tohumlarını söküp atıp, yerlerine muabbet ve qardaşlıq fidanlarını ekmektir.
Tarih bizge em de kosterdi ki, zor künlerde bir araya kelip destanlar yazğan bir millet, tınçlık ve rahatlık zamanlarında uyanıqlığını coysa zeifley bılır. Bundan dolayı, asıl tınçlık zamanlarında aramızı daa sıqı tutmalı, medeniy, fıkriy ve içtimaiy bağlarımıznı daa da quvetlendirmeliyiz. İlimde, sanatta, sanayıda ve tış dünyada söz sahibi olmaq istesek, evelâ öz içimizdeki barışnı ve yekvücut olmaq hususiyetimizi qorumamız şarttır.

Er Vaqıt Beraber, Er Vaqıt Küçlü

Sözün kısası, dünya meydanında vakur ve şerefli bir surette yaşamaqnıñ şıfrası açıqtır. Biz küçlü bir milletmiz ve ebediyen küçlü kalmaq mecburiyetindeyiz. Bizni parçalap yutmaq isteyen loqma siyasetlerine qarşı eñ büyük kalkanımız, ortaq degerlerimiz etrafında birleşmektir.
Unutmamamız kerek ki, bız bir bütüm olaraq quvetliyiz. Farqlılıqlarımız bızım zayıflığımız degil, renkliligimiz ve zenginligimizdir. Bir-birimizni añlamaq, bir-birimizge qol uzatmaq ve ortaq kelecegimiz içün omuz omuza çalışmaq bıznı eñ yuksek mertebelerge alıp baracaqtır. Baht-seadet içinde, aman-eselikli bir dünya qurmaq ve barlığımızı ebediyen qorumaq içün, ke lıñız bırlıgımızı daa da sağlamlaştıralım, iç bır fitnege keçit bermeyerek, gelecege bırlıkte emin adımlarman yüreyik.

Biz Küçük Bir Milletiz ve Her Zaman Güçlü Olmamız Gerek: Birlik Olan Milleti Yenmek Mümkün Değildir

Kırım’ın Sesi Gazetesi | Türk Dünyası | Millî Birlik ve Beraberlik

Bir milletin en büyük gücü, sahip olduğu maddi imkânlarda, nüfusunun büyüklüğünde veya elindeki kaynaklarda değil; birliğinde, beraberliğinde ve ortak millî şuurunda gizlidir. Tarih boyunca nice milletler ağır imtihanlardan geçmiş, zor şartlar altında yaşamaya mecbur kalmış, ancak birlik ruhunu koruyabildikleri için varlıklarını sürdürmeyi başarmıştır.

Kırım Tatarları olarak bizler de tarihi boyunca büyük acılar yaşamış, sürgünler görmüş, yurdundan uzak düşmüş ve varlığını korumak için mücadele etmiş bir milletiz. Bu nedenle bizim için birlik, yalnızca güzel bir söz değil, millî varlığımızı geleceğe taşımanın temel şartıdır.

Biz küçük bir milletiz. Bu yüzden her zaman güçlü, dayanışma içinde ve birbirimize destek olmak zorundayız. Çünkü sayıca az olmak, güçsüz olmak demek değildir. Asıl güç, ortak bir amaç etrafında birleşebilmekte ve zor zamanlarda birbirinin yanında durabilmektedir.

Ötmek Parçalanıp Lokma Hâline Getirildikten Sonra Yutulur

Atalarımızdan gelen anlamlı bir söz vardır:

“Ötmek parçalanıp, lokma hâline getirildikten sonra yutulur.”

Bu söz, yalnızca ekmek hakkında söylenmiş bir ifade değildir. Aynı zamanda milletlerin hayatına ışık tutan derin bir mesajdır.

Bir ekmeği bütün hâlindeyken yutmak zordur. Ancak ekmek parçalara ayrılır, lokma hâline getirilirse yutulması kolaylaşır. Milletler için de benzer bir tehlike vardır. Birlik ve beraberlik bozulduğunda, ortak güç parçalandığında, toplumun karşılaştığı sorunlar daha da büyür.

Birbirinden kopan insanlar, birbirine sırtını dönen kuruluşlar ve ortak meselelerini kişisel anlaşmazlıkların gerisine atan topluluklar zamanla güç kaybeder. Herkes kendi başına hareket etmeye başladığında, milletin ortak sesi de zayıflar.

Oysa birlik içinde hareket eden bir toplumda herkesin katkısı diğerinin gücünü artırır. Birinin eksikliğini diğeri tamamlar. Birinin sesi duyulmadığında başkası onun sesini duyurur. Birinin imkânı yetmediğinde diğeri yardımına koşar.

İşte asıl güç budur.

Birlik Olan Milleti Yenmek Mümkün Değildir

Bir milletin birliğini koruması, her konuda aynı düşünmesi anlamına gelmez. İnsanların farklı fikirleri, farklı çalışma yöntemleri ve farklı öncelikleri olabilir. Önemli olan, bu farklılıkları düşmanlığa dönüştürmemek ve ortak millî menfaatleri her şeyin üzerinde tutabilmektir.

Fikir ayrılığı doğaldır. Ancak fikir ayrılıklarının kırgınlığa, kırgınlıkların düşmanlığa, düşmanlığın da bölünmeye dönüşmesi milletin geleceğine zarar verir.

Kırım Tatarlarının bugün en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri, birbirini anlamak ve ortak meselelerde yan yana durabilmektir. Derneklerimiz, sivil toplum kuruluşlarımız, yayın organlarımız, aydınlarımız, gençlerimiz ve dünyanın farklı ülkelerinde yaşayan insanlarımız aynı millî sorumluluğun farklı alanlarında çalışmaktadır.

Hiçbir kuruluş bütün işleri tek başına yapamaz. Hiçbir insan bütün yükü tek başına taşıyamaz. Ancak herkes kendi imkânları ölçüsünde katkı sunarsa, küçük görünen çabalar büyük bir millî güce dönüşebilir.

Bir derneğin düzenlediği kültürel etkinlik, bir gazetenin yayımladığı haber, bir öğretmenin çocuklara öğrettiği ana dili veya bir ailenin evlatlarına anlattığı tarih, bu büyük mücadelenin parçalarıdır.

Bunların her biri değerlidir. Hiçbir emek küçümsenmemeli, hiçbir samimi çaba gereksiz görülmemelidir.

Kırım Tatarlarının Birliği Geleceğimizin Teminatıdır

Kırım Tatar halkı, tarih boyunca ağır sınavlardan geçmiştir. 18 Mayıs 1944 sürgünü, halkımızın hafızasında silinmez bir yara olarak yaşamaktadır. Ana vatanından koparılan binlerce aile, yıllarca kimliğini ve kültürünü koruma mücadelesi vermiştir.

Bütün bu zorluklara rağmen Kırım Tatarları dillerini, geleneklerini, edebiyatlarını ve millî kimliklerini yaşatmayı başarmıştır. Bu başarı, yalnızca geçmişin hatırası değil, geleceğe ilişkin önemli bir sorumluluktur.

Bugün bizlere düşen görev, geçmişte yaşanan acıları hatırlamak kadar, gelecekte aynı kimliğin güçlü biçimde yaşamasını sağlamaktır.

Çocuklarımız Kırım Tatar tarihini bilmeli, gençlerimiz ana dilimizi öğrenmeli, kültürümüzü tanımalı ve millî kimliğimizle gurur duymalıdır. Derneklerimiz arasında iş birliği güçlenmeli, ortak etkinlikler artırılmalı ve birbirimizin çalışmalarına destek verilmelidir.

Birbirimizi eleştirirken yıkıcı değil yapıcı olmalı, başarıları küçümsemek yerine desteklemeli, anlaşmazlıkları büyütmek yerine çözüm yolları aramalıyız.

Çünkü bizlerin kaybedecek zamanı yoktur. Geçmişin acılarını geleceğin umuduna dönüştürmek zorundayız.

Türk Dünyasının Gücü de Birlikten Gelir

Birlik düşüncesi yalnızca Kırım Tatar halkı için değil, bütün Türk dünyası için önemlidir.

Farklı ülkelerde yaşayan Türk toplulukları; ortak tarihleri, kültürel bağları ve birbirlerine duydukları yakınlık sayesinde önemli bir dayanışma ağı oluşturabilir. Bu bağların güçlenmesi, kültürel zenginliğin korunmasına ve gelecek nesillerin birbirini daha iyi tanımasına katkı sağlar.

İsmail Bey Gaspıralı’nın eğitim, dil ve fikir birliğine verdiği önem, bugün de üzerinde düşünmemiz gereken değerli bir mirastır. Onun ortaya koyduğu fikirler, farklı coğrafyalarda yaşayan insanların birbirini anlamasının ve ortak bir gelecek düşüncesi geliştirmesinin önemini hatırlatmaktadır.

Günümüzde iletişim teknolojileri, dijital yayıncılık ve sosyal medya sayesinde sesimizi dünyanın dört bir yanına duyurmak mümkündür. Ancak bu imkânlardan etkili biçimde yararlanmak için de ortak hareket etmeyi öğrenmeliyiz.

Birbirimizin sesini duyurmak, kültürümüzü tanıtmak, gençlerimizi desteklemek ve ortak meselelerimizi dünyaya anlatmak, birlik ruhunun çağımızdaki yansımalarıdır.

Birlik Sözde Değil, Davranışlarımızda Yaşamalıdır

Birlik hakkında konuşmak kolaydır. Asıl mesele, bu düşünceyi günlük hayatımıza taşımaktır.

Bir dernek başka bir derneğin faaliyetini destekliyorsa birlik vardır. Bir yayın organı halkının sesini duyuruyorsa birlik vardır. Bir genç ana dilini öğreniyor ve yaşatıyorsa birlik vardır. Bir insan, kişisel çıkarlarının yanında milletinin geleceğini de düşünüyorsa birlik vardır.

Birlik, yalnızca büyük toplantılarda ve törenlerde ortaya çıkan bir kavram değildir. Birbirimize gösterdiğimiz saygıda, yardımlaşmamızda, dayanışmamızda ve ortak sorumluluklarımızı yerine getirmemizde yaşar.

Bu nedenle birbirimizi küçültmek yerine yükseltmeli, ayrışmak yerine ortak noktalarımızı güçlendirmeli, kırgınlıklarımızı büyütmek yerine çözüm aramalıyız.

Unutmayalım ki küçük bir milletin en büyük gücü, birbirine sahip çıkan insanlarıdır.

Sonuç: Birlik Olalım, Gücümüzü Koruyalım

Biz Kırım Tatarları olarak sayıca küçük olabiliriz. Ancak tarihimiz, kültürümüz, dilimiz ve millî hafızamız büyük bir mirastır. Bu mirası korumak ve gelecek nesillere aktarmak hepimizin görevidir.

Birbirimize sahip çıktığımızda, ortak amaçlarımız etrafında birleştiğimizde ve dayanışmayı hayatımızın bir parçası hâline getirdiğimizde gücümüz artacaktır.

Ötmek parçalanıp lokma hâline getirildikten sonra yutulur. Birlik olan milleti yenmek ise kolay değildir.

Bu söz, yalnızca bugünün değil, gelecek nesillerin de kulağında kalmalıdır.

Bizim yolumuz birlik, gücümüz dayanışma, hedefimiz millî varlığımızı geleceğe taşımaktır.

Kırım bizim umurumuzda. Çünkü Kırım’ın geleceği, Kırım Tatar halkının birliğinde ve dayanışmasındadır.