Ata Yurtında Sönmegen Ocaq: Seitoğlu Mustafa Ailesiniñ Evi
Bağçasaray’da Bir Ev Değil, Hatıralar Yaşay
Seitoğlu Mustafa ailesiniñ 1944 sürgüninden evvel yaşağan evi, bir ailenen beraber bir milletniñ hafızasını yaşata.

Sürgünnen Evvelki Soñki İzler: Bağçasaray’daki Ata Yurdu
Çemile Bahşıişova içün bu ev, dedesiniñ, babasınıñ ve yoq edilmegen millet hatırasınıñ sessiz şahididir.
1944’ten Qalğan Bir Hatıra: Seitoğlu Mustafa’nın Bağçasaray’daki Evi
Bu eski ev, sürgünnen evelki hayatnıñ, aile bağlarınıñ ve Qırım Tatar hafızasınıñ canlı yadigârıdır. Ata Yurtında Sönmegen Ocaq: Seitoğlu Mustafa Ailesiniñ Evi
Bağçasaray’daki bu ev, nesiller boyu yaşağan hatıralarnı ve vatan sevgisini saklay.
Dzhemila Bakhshishova’nın Mücadelesi Bağçasaraynıñ eski qısmında, Lenin caddesinde bir hatıra evi Seit oğlu Mustafa ailesiniñ yurtı.

Bağçasaray’daki Bir Ev Bir Aileniñ ve Bir Milletniñ Hatırası
Seitoğlu Mustafa ailesiniñ 1944 sürgüninden evvel yaşağan evi, torunu Çemile Bahşıişova içün nesillerni bağlağan mukaddes bir hatıra mekânıdır.
Bağçasaraynıñ eski qısmında Lenin caddesinde, Seitoğlu Mustafa ailesiniñ 1944 sürgüninden evel yaşağan evi bar. Torunu Çemile Bahşıişova içün bu ev, iç qase körmegen dedesiniñ, şunıñnen beraber balalığı ve yaşlığını bu evde keçirgen babasınıñ da hatıralarını temsil ete. Bu ev bir aile tarihınıñ, nesiller arasındaki bağnıñ ve Qırım Tatar halqınıñ hafızasınıñ timsalidir.
Bağçasaraynıñ eski qısmında, Lenin caddesinde bulunğan bu eski ev sıradan bir bina degil. Bu ev, 1944 sürgüninden evvel Qırım Tatar ailesiniñ hayatı, hatıraları ve nesilden nesilge keçken bağlarınıñ canlı şahitidir. Bu yerde Seit oğlu Mustafa ve ailesi yaşağan.
1944 senesi 18 Mayısında Sovet rejimi Qırım Tatar halkını topyekûn sürgün etken vakitte, bu ev de binlerce başqa yurtlar kibi sahipsiz qaldı. Bir gecede insanlarnıñ ömür boyu qurğan dünyaları darmadağın etildi. Lâkin bu evniñ divarları arasında yaşanğan hatıralar silinmedi.
Bu ev, Mustafa ağanıñ torunu Cemile Bahşişova içün pek büyük manevî ehemmiyet taşıy. Onıñ içün bu yurt sadece hiç körmegen dedesiniñ izi degil, aynı zamanda babasınıñ balaçağı ve gençligi keçken mukaddes mekândır. Babası bu evde büyügen, Bağçasaraynıñ sokaklarında oynap yetişken, aile ananelerini burada ögrengen edi. Bu yurt Qırım Tatarlarınıñ aile yapısını, eski Bağçasaray yaşayışını ve sürgünnen evelki hayatnı hatırlata. Böyle evler sadece taş ve kerpiçten ibaret degil olar bir milletniñ hafızasıdır. Bağçasaraynıñ eski evleri, avlulu, bağçalı, cumbalı mimarisi ile Qırım Tatar medeniyetini yansıta. Bu ev de o ruhnı taşır: aile sohbetleri, bayramlar, dualar, çocuk küleri… hepsi bu duvarlarda yankılanğan. Cemile Bahşişova içün bu evge baqmaq, köklerine baqmaq demek. Bu, bir aile tarihiniñ devamı, sürgünge rağmen yoq olmağan kimlikniñ sembolidir.
Bu yurt tek bir aile evi degil, Qırım Tatar tarihiniñ sessiz şaitidir. Bağçasaraynıñ Lenin soqağındaki Seit oğlu Mustafağa ait bu ev, 18 Mayıs 1944 Qırım Tatar Sürgünliginiñ teren izlerini taşığan timsalliginden ibaret mekânlardan biridir. Torunı Cemile Bahşişova içün bu ev tek bir mülk degil; iç tanışalmağanı dedesi Seit oğlu Mustafanıñ ve vatan hasretiyle tolu babasınıñ hatırasıdır.Bu evniñ ve aileniñ ikâyesi, Qırım Tatar halqınıñ başından keçirgen faciasınıñ ve vatanına olğan sarsılmaz bağlılığınıñ bir hulasasıdır: Sürgünlik ve Kayıp: 18 Mayıs 1944 sabahı, Seit oğlu Mustafa ve ailesi, biñlerce Qırım Tatarı kibi ayvan vagonlarına mindirilip Orta Asiyağa (hususan Özbekistanğa) sürgün etildi. Sürgünlik vaqtında ve ondan soñraki ilk yıllarda açlıq ve hastalıqlar sebebinden halqnıñ aman-aman yarısı efat etti.
Bağçasaraynıñ eski qısmında yerleşken bu ev, sürgünlikten evelki Qırım Tatar ayat tarzınıñ, içtimaiy qurulışınıñ ve aile bağlarınıñ merkezidir. Babanıñ balalıq ve gençlik hatıraları keçken bu soqaqlar, sürgün etilgenlerniñ zeininde “Vatan” timsaliyle birleşken.
Cemile Bahşişovanıñ Mirası: Yañı nesiller içün bu kibi evler, aile tarihlerini araştırmağa ve sürgünlikniñ sebep olğanı uluşuvnı tamir etmege hızmet etken birer “hatıra mekânı” vazifesini köre. Cemileniñ dedesini iç körmegen olması, sürgünlik siyasetiniñ aile bağları üzerindeki yıqıcı tesirini köstere.
Bağçasaraynıñ eski qısmında, Lenin soqağında bir hatıra evi: Seit oğlu Mustafa ailesiniñ yurtı Bağçasaraynıñ eski qısmında, Lenin soqağında bulunğan bu eski ev sıradan bir bina degildir. Bu ev, 1944 sürgünliginden evelki Qırım Tatar ailesiniñ ayatı, hatıraları ve nesilden nesilge keçken bağlarınıñ canlı şaitidir. Bu yerde Seit oğlu Mustafa ve ailesi yaşağan edi.
1944 senesi 18 mayısında Sovet rejimi Qırım Tatar halqını topyegün sürgün etken vaqıtta, bu ev de biñlerce başqa yurtlar kibi saipsiz qaldı. Bir gecede insanlarnıñ ömür boyu qurğan dünyaları darmadağın etildi. Lâkin bu evniñ divarları arasında yaşanğan hatıralar iç bir vaqıt silinmedi.
Bu ev, Mustafa ağanıñ torunı Cemile Bahşişova içün pek büyük maneviy emiyet taşıy. Onıñ içün bu yurt sadece iç körmegeni dedesiniñ izi degil, aynı zamanda babasınıñ balalığı ve gençligi keçken muqaddes bir mekândır. Babası bu evde büyügen, Bağçasaraynıñ soqaqlarında oynap yetişken, aile ananelerini mında ögrengen edi. Bu yurt Qırım Tatarlarınıñ aile yapısını, eski Bağçasaray yaşayışını ve sürgünlikten evelki ayatnı hatırlata.

Böyle evler sadece taş ve kerpiçten ibaret degildir olar bir milletniñ hafızasıdır. Bağçasaraynıñ eski evleri, avlulu, bağçalı, cumbalı mimarisi ile Qırım Tatar medeniyetini aks ettire. Bu ev de o ruhnı taşıy: aile sohbetleri, bayramlar, dualar, bala külüşleri… episiniñ sedası bu divarlarda yankılanğan. Cemile Bahşişova içün bu evge baqmaq, öz köklerine baqmaq demektir. Bu, bir aile tarihiniñ devamı, sürgünlikke baqmadan yoq olmağan kimligimizniñ timsalidir.
Memba: Crimean Tatars

