23 Şubat 1944: Çeçen-İnguş Vatanlarından Sürüldü
Unutulmayan acılar milli hafızayı yaşatıyor.
1944 sürgününden sağ kurtulan İnguş aile — Avdarkhan Umievich ile Luli Aslanbekovna Gazdiyev — sürgünde açlıktan hayatını kaybeden kızları Madina’nın cenazesi başında.
Yer: Kazakistan, 1946.
Bu kare, Çeçen-İnguş sürgününün insanî boyutunu gözler önüne seren nadir tarihî kayıtlardan biridir.
SÜRGÜN GÜZERGÂH MİNİ HARİTASI (harita başlığı)
1944 Çeçen-İnguş Tehciri: Kuzey Kafkasya’dan Orta Asya’ya Zorunlu Göç
Harita alt notu:
• Çıkış: Çeçen-İnguş ASSR (Kuzey Kafkasya)
• Taşıma: yük trenleri
• Varış bölgeleri: Kazakistan ve Kırgızistan
• Tarih: Şubat 1944
1944 yılında Sovyet yönetimi tarafından gerçekleştirilen toplu sürgün, binlerce Çeçen ve İnguş ailesini Orta Asya bozkırlarına savurdu. Açlık, hastalık ve ağır şartlar özellikle çocuk ölümlerini dramatik biçimde artırdı.
Lavrenti Beria’dan Joseph Stalin’e telgraf. 23 Şubat 1944
Bugün, 23 Şubat’ta, şafak vakti Çeçen ve İnguşların tahliyesi operasyonu başladı. Tahliye normal şekilde ilerliyor. Kayda değer bir olay yaşanmadı. 6 bireysel direniş vakası oldu ve bunlar tutuklama veya silah kullanımıyla engellendi. Operasyonla bağlantılı olarak, tahliye edilmesi planlanan kişilerden 842’si tutuklandı. Saat 11:00 itibariyle, tahliye edilmesi planlanan kişilerin %20’sinden fazlasını oluşturan 94.741 kişi yerleşim alanlarından alındı ve 20.023’ü trenlere bindirildi.”
