Sürgünniñ acı hatıraları Adile Mustafayeva’nın ömür yolu
KIRIMINSESİ Baydar köyünde doğğan Adile Mustafayeva (Aşimova), cenk yıllarınıñ qorqularını, açlıq ve sürgünlik acılarını yaşap, ömür boyu vatan sevgisini yüreginde saqladı.
Adile Mustafayeva Aşimova Qırımnıñ Baydar köyünde dünyaya keldi. O, bala yaşlarından başlayıp, İkinci Dünya cenkiniñ ağır yıllarını öz közünen kördi. Adile hanım hatırlay ki, cenk yıllarında nemseler olarnıñ evinde yerleşken, sovet askerleri ise köyde arbiy gospital açqan edi.
Cenkniñ ağır şartları, bomabalavlar ve açlıq onun hayatında derin izler qaldırdı. Lâkin en büyük acı 1944 senesi sürgünligi oldu. Adile hanım, öz ailesi ile birlikte vatanından zorla ayrılıp, sürgünlikniñ ağır şertlerinde yaşamağa mecbur qaldı.
Onıñ ömür yolu sadece bir insan hikâyesi degil, bütün bir milletniñ yaşağan faciasınıñ canlı şahadetidir. Qayerde bulunmasın, Adile hanımnıñ yüreginde vatan sevgisi sönmedi. Bu sevgi oña küç, sabır ve yaşamağa devam etmeğe ümüt berdi.
Bugün ise o, keçken yıllarnı hatırlap, yaşağanlarını gelecek nesillerge anlataraq, tarixniñ unutulmaması içün bir canlı hatıra olaraq qalmaqtaAdile hanım Mustafayeva (Aşimova), Baydar uzağında dünyağa keldi. Cenkniñ o qara künlerinde, nemse askerleriniñ hanelerine yerleşkenini, sovet ordusınıñ ise evlerinde arbiy gospital açqanını bugün bile taze bir ağrıman hatırlay.
Adile hanım, taldırıcı bombalavlar, qattı açlıq ve o müdirem sürgünlikniñ bütün ağırlığını canında his etti. Lâkin, gurbetniñ qaysı köşesinde bulunmasın, içindeki muqaddes Vatan sevdası oña tayanmağa küç ve bitmez bir ğayret bağışladı.”
“BAYDARLI ADİLE HANMNIÑ ÖMÜR YOLU: VATAN SEVDASIMAN KEÇKEN BİR ASIR”
Baydar uzağınıñ yetiştirgen asil qadınlarından biri olğan Adile Mustafayeva (Aşimova), balalıq yıllarınıñ eñ ağır hâtıralarını bizmen paylaştı. Cenkniñ dehşetli künlerinde, öz hanelerine nemselerniñ yerleşkenini ve sovet ordusınıñ evlerini arbiy gospitalge çevirgenini bugün bile közyaşlarıman hatırlay.
Adile hanım, taldırıcı bombalavlar, qırım halqınıñ belini büken açlıq ve o meş’um sürgünlikniñ bütün acılarını canında his etti. Amma gurbetlikniñ qaysı köşesinde bulunmasın, yüregindeki o sönmez Vatan ateşi oña ep tayanmağa küç ve bitmez bir ğayret bağışladı. Bugün öz toprağında yaşağan Adile hanım, sabır ve sadaqatnıñ eñ güzel timsali olaraq tanılmaqta.
“BİR ÖMÜR Kİ, İÇİNDE VATAN DOĞAR…”
Baydar’nıñ asil qızlarından Adile hanım, gençliğini çalğan cenkni, evine yerleşken nemselerni ve sürgünlikniñ qara künlerini añlattı. Onıñ taldırıv bılınmegen ğayreti, yüregindeki sönmez Vatan ateşi bılın bugün de yolumıznı yarıqlata.
“CENK VE SÜRGÜNLİKNİÑ CANLI ŞAİDİ: ADİLE MUSTAFAYEVA”
Bombalavlar, açlıq ve gurbetlik… Baydar uzağında dünyağa kelgen Adile hanım (Aşimova), asırğa beraver hâtıralarıman bugün de dik tura. Sürgünlikniñ ağır yüküni Vatan sevdasıman yeñgen bir ana başnıñ ibretli ikâyesi.
“VATAN DUYĞUSIMAN KEÇKEN BİR ASIR”
Baydarlı Adile Mustafayeva, cenk yıllarınıñ acı hâtıralarını ve sürgünlikten Kırım’ğa uzanğan o müdirem yolu añlattı: “Qayerde bulunsam da, içimdeki Vatan küçü maña ep ğayret berdi.”
“Kendi Avzından”
“Cenkniñ o qara qışında, nemseler bızım evge yerleşkende balaydıq. Sovet askerleri keldiler, ev bırden gospitalge döndü. Közümizniñ ögünde ne acılar keçti… Sürgünlik kelgende ise bızı qatarlarğa toldurdılar. Açlıq bıznı taqatımızdan düşürdi, amma içimizdeki o Vatan umutı ep bızı dik tuttı. Şindi bularnı añlatqanda yüregim sızlay, amma vatanğa qaytqanımız içün şükürler etem.
Memba : Crimean Tatars
